งนับตั้งแต่มันปีนต้นไม้ได้ มันก็ใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่แต่บนต้นไม้บางครั้งต้นไม้ก็เป็นเหมือนฟางข้าวที่ช่วยชีวิตแมวนะ”จากนั้นเจิ้งทั่นก็ฝึกปีนต้นไม้แบบลิงมาตลอด บางทีเขาอาจจะใช้ขาเดียวโหนต้นไม้แบบลิงเป็นก็ได้นะเขาปีนติดต่อกันห้ากิ่ง แล้วกระโดดขึ้นไปบนไม้ยืนต้นที่มีอายุหลายปี สาเหตุที่เจิ้งทั่นสังเกตเห็นต้นไม้ต้นนี้ก็เพราะใบของมันที่ค่อนข้างพิเศษ ตอนนั้นขณะที่เจิ้งทั่นกำลังนอนพักผ่อนอยู่บนต้นไม้ ใบไม้ใบหนึ่งได้ร่วงลงมาตรงหน้าเขา ใบของมันคล้ายเสื้อคอจีนเว่ยเหลิงบอกว่าต้นนี้คือต้นเท้าห่าน หรือจะเรียกว่าต้นเสื้อจีนก็ได้ เป็นไม้สงวนหายากใกล้สูญพันธุ์ระดับสองของประเทศในเมืองใหญ่ๆ แบบนี้นอกจากในสวนพฤษศาสตร์แล้ว ก็หาดูต้นเท้าห่านแบบนี้ได้ยากมาก อาจเป็นเพราะมหาวิทยาลัยฉู่หัวก่อตั้งมานานแล้วก็ได้ถึงได้ยังมีต้นไม้ชนิดนี้อยู่ดอกของต้นเท้าห่านคล้ายดอกทิวลิป ชื่อภาษาอังกฤษของมันหากแปลออกมาจะได้ว่า ‘ดอกทิวลิปจีน’ แต่ที่น่าเสียดายก็คือต้นเท้าห่านจะออกดอกในช่วงเดือนพฤษภาคมถึงเดือนมิถุนายนปีนี้เจิ้งทั่นไม่ทันได้เห็นแล้ว ปีหน้าจะเรียกครอบครัวเจียวมาดูด้วยกันเจิ้งทั่นนั่งผึ่งลม ฟังเสียงใบไม้ร่วงหล่น พลางมองไปรอบๆใบไม้ส่วนใหญ่เริ่มเปลี่ยนเป็นเป็นสีเหลืองแล้ว หากอุณหภูมิลดลงกว่านี้ มีฝนตก ลมพายุพัดผ่าน ใบไม้ส่วนใหญ่ในมหาวิทยาลัยก็จะถูกพัดร่วงหล่นลงมาจนเหลือแต่กิ่งก้านฤดูหนาวใกล้มาเยือนเมืองฉู่หัวแล้วหลังปีนต
