ฉู่หัว’ แล้วล่ะก็ คนอื่นคงคิดว่าเขาเป็นเด็กที่อยู่ในห้องทดลองแน่ๆนักศึกษาที่เดินผ่านไปมารอบๆ นั้นล้วนแต่เป็นเด็กหัวกะทิความหวังของประเทศ แต่สำหรับเด็กหนุ่มที่สวมยูนิฟอร์มทำงานปั่นจักรยานเสือหมอบคนนี้ดูไม่ได้อิจฉาเหล่านักศึกษาเท่าไร แล้วก็ไม่ได้ดูน้อยเนื้อต ่าใจด้วย ลมที่พัดมาทำให้เสื้อทำงานที่ทำหน้าที่เหมือนเสื้อกันลมพลิ้วไสว เขาฮัมเพลงไปพลางยิ้มอย่างอารมณ์ดีรับกับอาทิตย์ยามอัสดงออกจากประตูทิศเหนือของมหาวิทยาลัยฉู่หัวไปไม่ได้ใกล้กับศูนย์กลางการค้าแต่อย่างใด มองเห็นแต่แสงไฟของที่นั่นอยู่ลิบๆ มันเป็นทัศนียภาพที่เจิ้งทั่นคุ้นเคย แสงไฟนีออนรอบๆศูนย์กลางการค้าถูกเปิดให้สว่างจนหมด หน้าจอโฆษณาขนาดใหญ่กำลังทำงาน แสดงให้เห็นถึงความเจริญในเมืองใหญ่เจิ้งทั่นมองสังเกตเหตุการณ์รอบตัวภายนอกตัวรถ ทำตัวเหมือนเป็นผู้สังเกตการณ์คนหนึ่ง ถึงเขาจะพบเจออะไรมามากแต่ในสมองกลับไม่ได้คิดถึงเรื่องอะไร เขาอยู่ในสภาวะเหม่อลอยรถส่งของขับจากในเมืองออกมายังวงแหวนรอบนอกบริเวณชานเมือง ฟ้าค่อยๆ มืด อากาศก็ค่อยๆ เย็นลงอยู่ๆ รถก็หยุดลง ทำให้เจิ้งทั่นที่กำลังเหม่อลอยหัวไปกระแทกกับแผ่นกั้นที่อยู่ภายในรถดัง ‘โป๊ก’เขากางกรงเล็บออกมาแล้วจัดการขนบนหัวเมื่อฟังบทสนทนาของคนที่อยู่ด้านนอกเจิ้งทั่นจึงรู้ว่าคนขับรถขับมาถึงบ้านแล้ว เขาลุกขึ้นแล้วสะบัดฝุ่นที่ติดขนออกจากนั้นจึงคาบถุงขนมปังแท่งกระโดดออกจากหลังรถพลางมองไปรอบๆ เขาตัดสิ
