นใจแล้วว่าจะหาที่นอนก่อน ตอนกลางวันค่อยออกไปท่องโลก ถึงแม้ตอนนี้จะเป็นแมว แต่เขาก็ยังคงชอบไปออกไปเดินตอนกลางวันมากกว่า
ขณะที่เจิ้งทั่นกำลังหาที่สำหรับค้างคืน ก็มีเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นจากห้องไหนสักห้องในหอพักนักศึกษาปริญญาโทของมหาวิทยาลัยฉู่หัวคนที่อยู่ใกล้ที่สุดรับสายแล้วสนทนาด้วยคำสุภาพ ในตอนจบเขาพูดว่า “รบกวนรอสักครู่นะครับ เขาน่าจะอาบน ้าเสร็จแล้วเดี๋ยวจะไปเรียกให้ครับ” จากนั้นก็วางหูโทรศัพท์ลงบนโต๊ะ แล้วเดินไปยังเตียงที่อยู่เยื้องๆ กันคนที่อยู่บนเตียงกำลังหลับสบาย เขานอนกัดฟันไปพลางยิ้มไปด้วย เพื่อนร่วมห้องอีกสามคน ต่างก็ตกใจจนนิ่งไปคนเมื่อครู่ที่รับโทรศัพท์เขย่าตัวคนที่กำลังนอนฝันหวานอยู่พลางพูด “อี้ซิน เถ้าแก่โทรมา ฉันบอกไปว่านายไปอาบน ้าอยู่ อย่าปล่อยไก่ล่ะ”พอได้ยินคำว่า ‘เถ้าแก่’ คนที่กำลังสะลึมสะลือก็ตาสว่างทันที เขารีบลงจากเตียงวิ่งเข้าห้องน ้าปรับเสียงให้เป็นปกติ เสียงของคนที่เพิ่งตื่นนอนจะแหบๆ อี้ซินไม่อยากให้ที่ปรึกษารู้ว่าตัวเองกล้านอนในช่วงเวลาทองแบบนี้ ไม่อย่างนั้นก็เท่ากับทำลายภาพลักษณ์ของตัวเองในสายตาเถ้าแก่“อาจารย์เจียว ขอโทษทีครับผมไปอาบน ้ามา มีเรื่องอะไรหรือเปล่าครับ” อี้ซินพอรับโทรศัพท์ก็เล่นได้เนียนไม่เบารูมเมทที่กำลังเล่นเกมให้ความร่วมมือเป็นอย่างดีโดยการไม่เคาะแป้นพิม แถมยังแสร้งทำเป็นถกกันเรื่องหัวข้อวิชาการทำไมกินเนื้อกับกระเทียมถึงจะมีประโยชน์มากกว่าพ่อเ
