องเจ้า ใครจะแข็งแกร่งกว่ากัน” หูหยุนซานกล่าวอย่างลำพองใจ
ยายเฒ่าหลิวเปลี่ยนสีหน้าทันที
ขอบเขตรูปลักษณ์นี้แบ่งออกเป็นสามรูปแบบ รูปแบบอาวุธ รูปแบบอสูร รูปแบบมนุษย์ ความแตกต่างของแต่ละรูปแบบคือความแตกต่างระหว่างฟ้ากับดิน ไม่คิดว่าไม่ถึงปี หูหยุนซานจะเปลี่ยนรูปแบบแล้ว
หูหยุนซานกดดันต่อ “ต่อให้ข้าไม่ใช้พลังที่แข็งแกร่ง เพียงแค่ข้าเพิ่งได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นผู้ดูแลสำนักใน การจัดคนงานในหุบเขามาร ก็ไม่ใช่เรื่องยากเย็นอะไร ข้าเห็นว่าหลิวเหมยเอ๋อร์เหมาะสมแล้ว”
ใบหน้าของยายเฒ่าหลิวเปลี่ยนไปมา เห็นได้ชัดว่านางไม่ได้คาดคิดว่าหูหยุนซานจะวางแผนมาอย่างดีเช่นนี้
หุบเขามาร เป็นสถานที่อันตรายที่สุดแห่งหนึ่งในสำนักหมิงเยว่ ภายในขังวิญญาณมารของอสูรร้าย หากไม่ระวังก็อาจถึงแก่ชีวิตได้ หากหลิวเหมยเอ๋อร์ไปที่นั่น พวกมันจงใจฆ่านางก็ง่ายดายยิ่งนัก
“หากเจ้ากล้าแตะต้องเหมยเอ๋อร์ ข้าจะสู้จนตัวตาย ต่อให้เจ้าเปลี่ยนรูปแบบแล้วก็ตามที!” ยายเฒ่าหลิวขมวดคิ้ว พลังทั้งหมดพลุ่งพล่านออกมา
“ยายเฒ่าหลิว ตอนนี้เฮาเอ๋อร์ก็เป็นผู้ดูแล เล็ก ๆ ในหุบเขาแห่งนี้ แม้ตำแหน่งจะเล็กน้อย แต่ก็ไม่นับว่าดูถูกหลิวเหมยเอ๋อร์หรอก พวกเรามาสู่ขอนางอย่างถูกต้อง พี่ชายข้ายังมาด้วยตัวเอง ไม่นับว่าเสียมารยาทแล้ว” หูหยุนโปผู้เป็นพ่อของหูเฮ่า ออกโรงไกล่เกลี่ยด้วยรอยยิ้ม
“สามปีก่อน ที่สำนักกลาง หูเฮ่าถูกขับไล่ออกจากสำนักหมิงเยว่ เพราะล่วงเกินศิษ
