ักค่ายกลลงบนตัวศาสตราวุธ อีกทั้งยังสำเร็จทั้งหมดด้วยในที่สุดตราประทับยมราชมรณะก็ถูกเซียวฮั่นสลักค่ายกลมรณะลงไป ตราประทับยมราชมรณะในตอนนี้ ต่อให้ไม่ต้องใช้พลังภายนอก ก็สามารถอาศัยพลังของค่ายกลมรณะแสดงให้ยมทูตปรากฏออกมาได้ตราประทับแห่งความเป็นตายก็จะสามารถสังหารยอดฝีมือขั้นนักรบแห่งโลกระดับที่สี่และห้าได้อย่างง่ายดาย“ค่ายกลกาลเวลา ช่างเป็นของดีนัก!”เซียวฮั่นยิ้มเล็กน้อยอย่างอดไม่ได้ เวลาแปดสิบปีผ่านไปไวเพียงชั่วพริบตา แต่โลกภายนอกกลับผ่านไปเพียงหนึ่งเดือนเท่านั้น
แต่ในเวลาหนึ่งเดือนนี้ เซียวฮั่นกลับสามารถควบคุมการหลอมศาสตราวุธได้แล้ว กระทั่งว่าใช้เวลาไม่นาน เขาก็สามารถหลอมศาสตราราชันออกมาได้แล้วเช่นกันหากเล่าเรื่องนี้ออกเกรงว่าคงไม่มีผู้ใดเชื่อ เวลาแปดสิบปีนี้ เซียวฮั่นไม่ได้พักผ่อนแม้แต่วินาทีเดียว เขาทุ่มเทแรงกายแรงใจในการหลอมศาสตราวุธ ความสำเร็จจึงปรากฏขึ้นเพราะยิ่งทุ่มเทมากเท่าใดผลตอบแทนก็มากเท่านั้น เบื้องหลังความสำเร็จของแต่ละคน ล้วนแต่มีหยาดเหงื่อและความทุ่มเทที่คนอื่นมิอาจจินตนาการได้“ตอนนี้ก็ได้เวลาพิสูจน์ระดับการหลอมศาสตราวุธของข้าแล้ว!”ฮั่วเฉินจื่อยังคงศึกษากฏค่ายกลอยู่ ทว่างานชุมนุมกำลังจะเริ่มต้นขึ้นแล้ว เซียวฮั่นจึงเกิดความคิดที่ไม่เลวขึ้นมา“น้องเฉิน ขอข้ายืมฐานะของเจ้าชั่วคราว!”คนคลี่ยิ้ม เซียวฮั่นไม่ได้ไปรบกวนฮั่วเฉินจื่อ ตอนนี้ฮั่วเฉินจื่อกำลังควบคุมลายเส้นค่ายกลและก
