ลี่ซงจำนวนมาก ดังนั้นเรื่องนี้แม้แต่เขาเองก็จำเป็นต้องออกมือช่วย“ใช่ อีกฝ่ายมิได้เห็นหอเทียนจี๋ในสายตาสักนิด ช่างอาจหาญยิ่งนักเพียงแต่มีผู้อาวุโสหวังอยู่ที่นี่ คนผู้นั้นจะต้องได้รับโทษ!”
ได้ยินดังนั้น หลี่ซงก็เอ่ยขึ้นพร้อมกับสีหน้าแค้นเคือง เป็นที่ชัดเจนแล้วว่า ไม่ว่าจะกล่าวอย่างไร การใช้หอเทียนจี๋เป็นข้ออ้างย่อมีความมั่นใจมากกว่าใช้สิ่งอื่นใด ยิ่งไปกว่านั้น เบื้องหน้าของเขาก็คือผู้อาวุโสสายนอกหอเทียนจี๋ท่านหนึ่ง ทั้งนี้ฐานะของเขาก็เป็นศิษย์ของหอเทียนจี๋“ข้าก็ต้องการเห็นว่าผู้ใดกันที่อาจหาญเช่นนี้กับตาตนเอง!” พอผู้อาวุโสสายนอกหอเทียนจี๋ได้ยินดังนั้น เขาก็รีบลุกขึ้นยืน คล้ายกับต้องการจัดการเรื่องนี้ให้กับหลี่ซงเพียงไม่นาน หลี่ซงและผู้อาวุโสสายนอกท่านนั้นก็พายอดฝีมือขั้นจักรพรรดิแห่งโลกหลายสิบท่านมุ่งสังหารตรงไปยังโรงเตี๊ยม และขบวนทัพของตำหนักเฉิงจู่นี้ได้ทำให้ขุมอำนาจในเมืองวั่งเทียนทั้งหมดต่างรู้ว่าเกิดเรื่องราวอันใหญ่โตขึ้นแล้วและโรงเตี๊ยมแห่งนั้นก็ว่างเปล่าไร้ซึ่งผู้คนไปนานแล้ว หลังจากเซียวฮั่นสังหารพ่อบ้านและยอดฝีมือของตำหนักเฉิงจู่ โรงเตี๊ยมก็ไม่มีคนแม้เพียงคนเดียว นอกจากเซียวฮั่นแล้ว แม้แต่เถ้าแก่ของโรงเตี๊ยมก็ยังวิ่งหนีกระเจิดกระเจิง เขาไม่ต้องการแม้กระทั่งโรงเตี๊ยมอีกแล้วเพราะเมื่อเทียบกับชีวิตของตน ต่อให้โรงเตี๊ยมสำคัญเพียงใด เขาก็ยอมสละ อย่างไรการล่วงเกินตำหนักเฉิงจู่ในเมื
