ิษย์ลูกหลานผู้ฝึกยุทธ์ หากไม่ยอมรับก็จงออกมาประลองกับข้า หากข้าแพ้ ข้าจะยอมรับผลการประลองแต่โดยดี แต่ถ้าหากข้าได้เป็นหัวหน้ากลุ่มแล้ว มีผู้ใดไม่เชื่อฟัง ข้าก็คงต้องขอโทษด้วย”
ศิษย์ลูกหลานผู้ฝึกยุทธ์ ทั้งยี่สิบสองคน พากันนิ่งเงียบ ไม่มีใครปริปากพูดอะไรออกมา สุดท้ายเหอฉางหงก็ถอนหายใจ “ข้ายอมแล้ว ข้าคิดว่าการที่ข้าได้รับการฝึกฝนอย่างดีจากคนในตระกูล ข้าจะต้องเก่งที่สุดในกลุ่มหนึ่งเป็นแน่ ไม่นึกเลยว่าจะมีบุคคลเยี่ยมยอดยิ่งเช่นท่านหัวหน้ากลุ่มหลี่อยู่ด้วย”
เมื่อศิษย์ลูกหลานผู้ฝึกยุทธ์คนอื่น ๆ ได้ยินว่าแม้แต่เหอฉางหง ที่เก่งที่สุดยังยอมแพ้ ต่างก็พากันร้องว่า “ท่านหัวหน้ากลุ่มหลี่!”
เฉินหลง เกาเสี่ยวตง และคนอื่น ๆ ต่างก็ดีใจกันยกใหญ่ พากันตะโกนซ้อน “ท่านหัวหน้ากลุ่มหลี่สุดยอด!” เสียงดังสนั่นหวั่นไหว
หลี่ลี่ดีใจมาก ยิ้มแล้วพูดตอบ “ต่อไปนี้พวกเราก็เป็นพี่น้องกันหมดแล้ว ข้าในฐานะหัวหน้ากลุ่มก็จะรับใช้พวกเจ้า ช่วยเหลือทุกคน ให้เป็นหนึ่งเดียวกัน ไม่ถูกผู้อื่นรังแก ต่อไปนี้พวกเราต้องเคารพรักใคร่ซึ่งกันและกัน”
หลังจากตัดสินหัวหน้ากลุ่มได้แล้ว พวกศิษย์ลูกหลานผู้ฝึกยุทธ์ ก็พากันแยกย้ายออกไป หลี่ลี่รู้ดีว่ากว่าจะปราบพวกเขาได้ ต้องใช้เวลาอีกพักหนึ่ง พวกเขาล้วนเป็นคนที่มาจากตระกูลผู้ฝึกยุทธ์ที่กล้าแกร่งกันทั้งนั้น ประดุจเบื้องสูงที่ถูกเด็กกำพร้าอย่างเขาเอาชนะได้ คงยังทำใจไม่ได้ในตอนนี้
เฉินหลง เกาเสี่
