น ท่านกับพวกเราเป็นพวกเดียวกัน ท่านเก่งกว่าพี่ใหญ่เฉิน ตามกฎแล้วพวกเรายอมรับท่านเป็นหัวหน้าก็ไม่ใช่ไม่ได้ แต่ก็ต้องไปแย่งตำแหน่งหัวหน้ากลุ่มกับสวี่เถาแล้วก็คนอื่น ๆ อีกที ถ้าแย่งไม่ได้ ท่านเป็นพี่ใหญ่ไปก็ไม่มีความหมายอะไร”
หลี่ลี่ตั้งใจแต่แรกอยู่แล้วที่จะเกณฑ์คนพวกนี้ ร่วมมือกันสู้กับอาจารย์เหอ พอได้ยินเฉินหลงและเกาเสี่ยวตงมีท่าทีจะยอมจำนน ในใจก็ดีใจมาก
“ไม่ต้องรีบคุยกันตอนนี้ มารักษาบาดแผลพี่น้องทุกคนก่อนเถอะ!”
หลี่ลี่เดินมาข้างหน้าหยางเจิ้น คว้าแขนขวาของเขา ปล่อยพลังออกมา แล้วออกแรงดึง ด้วยเสียงกระดูกเขยื้อน หยางเจิ้นร้องโหยหวนขึ้นมาทีหนึ่ง หลังจากนั้นก็ไม่ร้องอีก ขยับแขนขวาด้วยความดีใจ พูดด้วยความยินดีว “อ้า แขนข้า! แขนข้าหายแล้ว ขอบคุณพี่หลี่”
หลี่ลี่ดีใจในใจ คิดว่าการซื้อใจเด็กหนุ่มพวกนี้ ยังง่ายอยู่
จากนั้นทุกคนก็ทยอยรักษาบาดแผลตามวิธีรักษาใน “วิถีเยียวยา” นวดจุดลมปราณ บีบนวดกระดูก เริ่มรักษาบาดแผลอย่างง่าย ๆ
มีบางคนบาดเจ็บค่อนข้างหนัก เฉินหลงให้พวกเขาลงเขาไปซื้อยาที่คลังยารักษา
“เรื่องวันนี้ ห้ามใครเอาไปพูดข้างนอกเด็ดขาด บอกแค่ว่าทุกคนซ้อมกำลังภายใน ต่อสู้ซ้อมกัน บาดเจ็บกันเอง ได้ยินไหม?”
ทุกคนพยักหน้ารับคำ ไม่มีใครไม่ทำตามคำสั่งของเฉินหลง
หลี่ลี่พอใจเฉินหลงคนนี้มาก รู้กาลเทศะ รู้ว่าเรื่องนี้ห้ามให้อาจารย์เหอรู้ เขาดึงเฉินหลง เกาเสี่ยวตง หยางเจิ้น ทั้งสี่คนไปคุยกันในที่เงียบ
