มารายงาน “จัดการคนเมื่อคืนนั้นแล้วขอรับ”
เซี่ยเวยเงียบไปพักหนึ่งก่อนเอ่ย “ไปหามีดมาให้ข้าสักเล่ม”
ขันทีน้อยตะลึงพรึงเพริดแต่ก็ไม่กล้าถามมากความ ค้อมศีรษะรับคำก่อนไปเปิดหาในคลัง สำนักพระราชวัง เพียงแต่ไม่ทราบแน่ชัดว่ามีดที่เซี่ยเวยต้องการเป็นอย่างไรกันแน่ เลยหยิบเอามีดชั้นดีรูปร่างลักษณะต่าง ๆ กันหลายเล่ม ถึงขั้นมี มีดสั้นสองเล่มปะปน จึงค่อยนำเสนอด้วยความประหวั่น
สายตาของเซี่ยเวยกวาดมองไปทีละเล่ม
สุดท้ายก็หยุดนิ้วที่มีดสั้นเล่มหนึ่ง
เป็นมีดสั้นอันงดงามนัก
ฝักเงินฝังอัญมณีวาววับเรียงรายประหนึ่งของเล่นพอชักออกจากฝัก คมมีดก็ส่องประกายเย็นซ่าน
แค่หัวแม่มือสัมผัสเบา ๆ ก็ได้เลือด คมกริบเป็นอย่างยิ่ง
หลังเก็บเข้าฝักก็โยนกลับลงไปในถาดเคลือบ
เขากล่าวว่า “มีดสั้นเล่มนี้ จงส่งไปให้ฮองเฮา”
ขันทีน้อยก้าวเข้ามารอครู่หนึ่ง แต่ได้สติก่อนจะทันเอ่ยปากอะไร ยกถาดเคลือบวางมีดสั้นส่งไปยังตำหนักคุนหนิงทันทีตอนพิเศษ เมื่อชาติที่แล้ว หิมะจางหายผู้คนลาจาก (3)
7) บีบให้ตาย
ผ่านไปหนึ่งวัน สองวัน…
กระทั่งผ่านไปแล้วหนึ่งเดือน สองเดือน…
ก็ไม่เกิดเรื่องใดขึ้นทั้งนั้น
เยี่ยนหลินยังคงเข้าออกตำหนักคุนหนิงยามวิกาลอีกหลายครั้ง สุดท้ายคำเล่าลือในวังก็แพร่ไปทั้งในและนอกราชสำนักใครจะทนได้ที่ฮองเฮาของราชวงศ์ก่อนเป็นหญิงสำส่อนพรรค์นี้
หนังสือคัดค้านปลิวว่อนดุจหิมะ หลายคนต้องการให้นางฝังร่วมไปกับเสิ่นเจี้ย เพื่อธำรงหลักการที
