่ว่าสามีภรรยาทั่วใต้หล้าล้วนร่วมเป็นร่วมตาย ขณะเดียวกันขุมกำลังของราชวงศ์เก่าก็ปะทุ หยิบยกพระราชโองการสั่งเสียของเสิ่นเจี้ยมาอ้างว่า ต้องการให้พาตัวเด็กในราชสกุลที่เจียงเสวี่ยหนิง เลือกเข้าสู่เมืองหลวงในฐานะรัชทายาท
เวลานั้นใกล้สิ้นเหมันตฤดูแล้ว แม้เซี่ยเวยจะเลิกรับประทานผงห้าศิลาแต่ก็ยังไม่ยอมออกนอกประตูเช่นเคย เพียงยืนอยู่ข้างหน้าต่างที่ปิดม่านดำพลางถามหลี่ว์เสี่ยนว่า “เด็กนั่นอายุเท่าไหร่”หลี่ว์เสี่ยนตอบ “เจ็ดแปดขวบ”
เซี่ยเวยจึงกล่าว “ยังเยาว์นัก”
ทุ่มเทแรงกายแรงใจก่อกบฏ สังหารเชื้อพระวงศ์จนสิ้น ตระกูลเซียว ถูกล้างบาง ผู้ใดจะไม่คิดบ้างเล่าว่าต่อไปไม่เซี่ยเวยก็เยี่ยนหลินต้องขึ้นครองบัลลังก์เป็นฮ่องเต้
หลี่ว์เสี่ยนหวังให้เป็นเซี่ยเวย
แต่หากเป็นเยี่ยนหลินก็ไม่เป็นไร
ทว่าฟังจากน้ำเสียงของเซี่ยเวยเมื่อครู่แล้ว ในใจเขาก็บังเกิดลางสังหรณ์ โพล่งถามทันทีว่า“หรือเจ้าคิดแต่งตั้งเด็กคนนั้นเป็นรัชทายาท”
เซี่ยเวยไม่ตอบ
แม้กลุ่มการเมืองฝั่ายเก่าต้องการสนับสนุนให้เด็กในราชสกุลคนนั้น มาเมืองหลวง เขาก็ไม่ได้ลงมือทำอะไร
เพียงแต่ก่อนสิ้นหนาวเข้าฤดูใบไม้ผลิ ก็มีข่าวแพร่จากภายนอกว่า เด็กน้อยเสียชีวิตอนาถระหว่างทาง เยี่ยนหลินเป็นผู้ออกคำสั่งให้ลงมือ
เขาเรียกตัวเยี่ยนหลินมาสอบถามเยี่ยนหลินกลับคล้ายถูกกระตุ้นให้เดือดดาลพูดเสียงเย็นเยียบ “คนมากมายนับไม่ถ้วนยังสังหารมาแล้ว เด็กคนเดียวทำไมจะฆ่าไม่ได้ ใต้หล
