รื่องโจวอิ๋นจือที่เป็นผู้บัญชาการองครักษ์เสื้อแพรคนก่อนไหม นั่นก็ถูกนางล่อลวงเหมือนกัน”“ยังมีใต้เท้าจางกรมอาญาอีก…”
“นางแพศยา!”
…
ในที่สุดคำลือก็ลอยไปเข้าหูเซี่ยเวย เยี่ยนหลินทำอะไรอีกแล้วเขาเอง ก็ทราบ เพียงแต่พลันหวนนึกถึงวันหนึ่งเมื่อเนิ่นนานมา เหล่าขุนนางชั้น ผู้ใหญ่หารือราชการแต่ล้วนรอกันอยู่ในตำหนักข้าง พอเจียงเสวี่ยหนิง ผู้แต่งกายงดงามออกมาจากด้านในพวกเขาถึงค่อยเข้าไป ยามเคลื่อน สายตาขึ้นกลับพบว่าปลายนิ้วของฮ่องเต้หนุ่มเปือนรอยชาดทาปากสีชมพูเล็กน้อย ใต้เท้าจางกรมอาญาผู้ปกติเป็นคนตรงไปตรงมากลับพูดน้อย กว่าเคย เขาจึงนึกถึงเรื่องที่เกิดก่อนหน้าไม่นาน ตนกับจางเจอออกจากวังด้วยกัน ระหว่างทางไม่คาดว่าจะพบฮองเฮาพระองค์นั้นรอคอยอยู่ เขา ครุ่นคิดครู่หนึ่งก็หาข้ออ้างย้อนกลับทางเดิม ส่วนทั้งสองอยู่คุยกันระหว่างทาง
ถึงอย่างไรเยี่ยนหลินก็เป็นเชื้อสายของจวนโหว
เซี่ยเวยคิด เขาทำอะไรเยี่ยนหลินอีกไม่ได้แล้วจริง ๆ
——————–1. เหมยเขียวม้าไม้ไผ่ หมายถึงชายหญิงที่เป็นเพื่อนเล่นสนิทสนมกันในวัยเด็กตอนพิเศษ เมื่อชาติที่แล้ว หิมะจางหายผู้คนลาจาก (2)
4) ผงห้าศิลา
ครั้นล่วงเข้ากลางคืน ข้าหลวงก็จุดโคมไฟ
เขาปวดหัว หลายวันนี้หลับไม่เต็มอิ่มนัก
ขันทีน้อยที่มือเท้าคล่องแคล่วทำงานเฉลียวฉลาดรีบสั่งให้คนนำผง ห้าศิลากับสุราร้อนแรงมาปรนนิบัติ
เสิ่นหลางตายเพราะกินยาอายุวัฒนะผงห้าศิลาเองก็ไม่ใช่ของดีอะไร
เซี่ยเวยล้
