งขวางพอหรืออย่างไร เดิมทียังคิดว่านางเข้าใจสถานการณ์ เมื่อวานยังบอกปฏิเสธความเมตตาขององค์หญิงใหญ่เหตุใดวันนี้จึงเปลี่ยนใจเสียอย่างนั้น”
“แค่ก ๆ ใต้เท้าเหยาโปรดสำรวมวาจา…”
“เข้าตำหนักคุนหนิง หรือว่านางคิดจะเป็นฮองเฮา?!”
…
เดิมทีหลายวันมานี้ก็เงียบสงบดี เพียงแต่ไม่กี่วันก่อน ไม่ทราบเหตุใดองค์หญิงใหญ่เล่อหยางเสิ่นจื่ออีจึงทรงบังเกิดความคิด อยู่ดี ๆ ก็ตรัสว่าจะ มอบตำหนักคุนหนิงให้เจียงเสวี่ยหนิง
เป็นคนต่างแซ่ ทั้งไม่ได้สมรสกับเชื้อพระวงศ์จะเข้ามาอาศัยใน ตำหนักคุนหนิงได้อย่างไร
เหล่าขุนนางย่อมคัดค้านเจียงเสวี่ยหนิงเองก็รู้ความ เมื่อวานซืนเพิ่งปฏิเสธความเมตตาของ องค์หญิงไปหมาด ๆ ไม่คิดว่าผ่านไปไม่กี่วันนางจะพลันเปลี่ยนใจ ให้คนเก็บของย้ายเข้ามาเงียบ ๆ วันนี้ มิหนำซ้ำยังสั่งให้คนไปทำความสะอาด สถานที่ใกล้ ๆ กันอย่างตำหนักเฟิงเฉินและเรือนหยางจื่อให้เรียบร้อยด้วย จนใครต่อใครฉงนนักว่านางกับเสิ่นจื่ออีคิดจะจับมือกันทำอะไร
เถียงกันไปเถียงกันมาก็ยิ่งเอ่ยวาจาเลยเถิด
ไม่ทราบเป็นใครได้สติขึ้นมาก่อน กระแอมแล้วขยิบตาสื่อความหมายให้ทุกคนระวังหน่อย…
แม้เซี่ยจวีอันไม่ได้พูดอะไร แต่ก็นั่งอยู่ข้าง ๆตอนนี้ใครบ้างในใต้หล้าไม่ทราบความสัมพันธ์ของเขากับเจียงเสวี่ยหนิง
อีกไม่กี่วันก็จะร่วมวิวาห์
แล้วพวกเขายังกล้าบอกว่าจะจัดการเจียงเสวี่ยหนิงและเผยความ ไม่พอใจต่อหน้าเซี่ยจวีอันอีก คิดว่าอายุยืนเกินไปหรือไร
พอทุก
