น น้ำอุ่นเกือบท่วมมิดศีรษะ มวยผม ที่ชื้นจากฝนคลายตัวคลุมหัวไหล่ขาวผ่อง แนบไปกับส่วนโค้งทันที
ยามนางโผล่ศีรษะขึ้นเหนือน้ำ หยดน้ำก็เกาะพราวบนแพขนตา
นางคิดว่าคนผู้นี้จู่ ๆ ก็ทำตัวไร้เหตุผล ครั้นจะเอ่ยปากถาม เซี่ยจวีอัน ก็เอื้อมมือมากดท้ายทอยพร้อมประกบปาก คุมตัวนางเอาไว้แน่นหนารุกล้ำอย่างแฝงการระบายอารมณ์ เขาสอดปลายลิ้นเข้ามาในโพรงปาก พันธนาการนางชนิดที่ไร้หนทางหลบเลี่ยงโดยสิ้นเชิง
เขาทำเอาเจียงเสวี่ยหนิงตัวเปียกโชก
ทว่าหยดน้ำบนตัวนางเองก็ซึมเสื้อคลุมที่เคยเรียบร้อยของเขา นาง ร้องอืออาเหมือนขาดอากาศหายใจจูบครั้งนี้ร้อนแรงยิ่งกว่าครั้งไหน ๆ
หากแต่แววตาของเซี่ยเวยกลับราบเรียบกว่าครั้งใด
เขาเอ่ย “ข้าอยากหลับนอนกับเจ้า”
เจียงเสวี่ยหนิงมองท่าทางเอาแต่ใจควบคุมอารมณ์ไม่อยู่ของอีกฝั่าย ไม่รู้เพราะเหตุใดหัวใจที่กำลังเต้นอยู่ในอกถึงเจ็บแปลบเหมือนถูกมีดกรีด จนเลือดสด ๆ ไหลทะลักตามบาดแผล นางโศกเศร้าเป็นล้นพ้น แต่ก็ไม่ได้เอื้อนเอ่ยอะไร
คิดไม่ถึงเลยว่าจะเกิดความสงสารต่อคนผู้นี้เซี่ยเวยรังเกียจสายตาเช่นนี้ของนางนัก เขาจึงเอื้อมมือมาปิดตานางก่อนก้มจูบริมฝีปากแดงเรื่ออย่างดูดดื่ม สุดท้ายจึงกดตัวนางไว้แล้วค่อยๆสอดใส่อย่างเนิบช้า
เหตุการณ์ที่แทบจะทำให้อารมณ์มาถึงจุดสุขสมนี้
คราถึงคราวสิ้นสุดกลับเหลือไว้เพียงความว่างเปล่าอันว้าวุ่น ความหวาดหวั่นซึ่งถมไม่เต็ม และความเกลียดชังที่มีต่อตัวเอง
เจียงเสวี่ยหนิงน
