กลางเดือนแปด นิกายสวรรค์ยกกำลังเข้ามณฑลจื๋อลี่ ตั้งทัพในเมือง เปั่าติ้ง ส่วน ‘ทัพพิทักษ์ฮ่องเต้’ ก็กรีธาพลตามมาติด ๆ เข้ายึดเมืองเจินติ้ง ที่นิกายสวรรค์ยึดอย่างยากลำบากคืนมาได้
ม้าเร็วจากเปั่าติ้งไปยังเมืองหลวงใช้เวลาไม่เกินครึ่งวัน
ส่วนเจินติ้งตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของเปั่าติ้ง แม้จะห่างเมืองหลวงไกลออกไปอีกทว่าก็ห่างจากเปั่าติ้งเพียงใช้เวลาเดินทางไม่เกินครึ่งวัน
เมื่อเยี่ยนหลินนำทัพมายังเจินติ้ง กองทัพนิกายสวรรค์ที่ตั้งทัพอยู่ ด้านในตัวเมืองไม่อาจต้านทานการบุกโจมตี เพราะเดิมทีกว่าจะเอาชนะ กองกำลังของราชสำนักได้ เหล่าทหารก็หมดสิ้นกำลังวังชา ยังไม่ทันพัก หายใจหายคอก็ต้องมาสู้ศึกกับทัพซินโจวและหวงโจว แล้วพวกเขาจะเอาเรี่ยวแรงที่ไหนมาต่อต้าน
ใช้เวลาไม่ถึงสองชั่วยาม กองทัพนิกายสวรรค์ก็เปิดประตูเมืองยอมยกธงขาว
เมื่อเข้าเมืองก็พบแต่ความพินาศย่อยยับที่หลงเหลือจากการสู้รบ ทุกหนแห่งพินาศสิ้น
ว่านซิวจื่อเองก็ไม่ใช่คนที่จะรับมือได้ง่าย ๆเขารู้ดีว่าหากทิ้งกำลังพลคอยรักษาเมืองที่ยึดไว้ได้ พวกตนจะต้องเผชิญสภาพที่หน้ามีหมาปั่าหลังมีพยัคฆ์ ต้องรับการโจมตีจากทั้งเซี่ยเวยและราชสำนัก หากถึงตอนนั้นคง ไร้ซึ่งทางรอด
ตลอดสองเดือนที่ผ่านมาเขาจึงคิดหาวิธี ‘ตัดกำลัง’ เซี่ยเวย
อย่างเช่นเมื่อบุกเข้าตัวเมืองได้ก็ปล้นชิงเผาทำลาย ขนทรัพย์สมบัติ จากจวนคหบดี ขุนนางรวมทั้งผู้มีอันจะกินจนเกลี้ยง สิ่งไหนเอาไปด
