้วยได้ ก็เอาติดไป สิ่งไหนเอาไปด้วยไม่ได้ก็เผาทิ้งเสบียงเล็กน้อยแค่ไหนก็ไม่ เหลือไว้ให้เซี่ยเวยเด็ดขาด หรือหากในเมืองมีชายฉกรรจ์ ถ้าไม่บังคับ เข้าร่วมกองทัพเพื่อใช้เป็นเบี้ยในการตีเมืองครั้งถัดไปก็จะสังหารทิ้ง กัน ไม่ให้คนเหล่านี้เข้าร่วมกับทัพซินโจวในภายหลัง
ฉะนั้นเมืองที่กองทัพนิกายสวรรค์เดินทัพผ่านจึงเปลี่ยนเป็นเมืองร้างแทบทั้งสิ้น
ช่วงแรกอาจเป็นเพราะว่านซิวจื่อสั่งให้กวาดล้าง แต่ช่วงหลังเป็น เพราะชาวบ้านพากันอพยพหนีตายตั้งแต่ก่อนเกิดการปะทะเสียมากกว่า รอจนทัพพิทักษ์ฮ่องเต้ที่นำโดยแม่ทัพเยี่ยนหลินมาถึงก่อนจึงค่อยอพยพ กลับเมือง
หากนำสองฝั่ายมาเทียบ…
ว่านซิวจื่อคือปีศาจร้าย ส่วนเซี่ยจวีอันคือนักปราชญ์ผู้ทรงธรรม
ทัพกบฏคือโจรเหี้ยมโหด ส่วนทัพซินโจวคือทัพของโอรสสวรรค์
แต่จะมีสักกี่คนที่รู้ว่า แท้จริงแล้วผู้ชักนำให้เกิดเรื่องทั้งหมดก็คือคนที่ได้รับยกย่องว่าเป็น‘ทัพของโอรสสวรรค์’ และได้รับยกย่องว่าเป็น‘นักปราชญ์ผู้ทรงธรรม’
เยี่ยนหลินนำทัพทำศึก เซี่ยเวยคิดแผนทำการใหญ่ หลี่ว์เสี่ยนจัดการเสบียง และแน่นอนว่าจะขาดกำลังจากเจียงเสวี่ยหนิงไปไม่ได้ นับแต่ยึดแดนใต้มาจากมือนิกายสวรรค์สำเร็จ กิจการในแดนสู่และเจียงหนานก็ กลับมาอยู่ในมือโดยปริยาย ถึงโจวอิ๋นจือจะขโมยตราประทับยืนยันตนไป แต่ก็ทำได้เพียงเอาเงินจากร้านแลกเงินไปได้แสนกว่าตำลึง
เงินทองเป็นเพียงวัตถุ คนใช้เงินเป็นต่างหากที่มีค่า
เจียงเสวี่ยห
