องดูก็รู้ว่ามีอายุพอสมควร น่าจะราวสามสิบกว่าปี เป็นสตรีที่ แต่งงานแล้ว รูปร่างหน้าตาดูซื่อตรงไร้พิษสง มือเท้าหยาบกระด้าง ชำเลืองมองผาดหนึ่งก็รู้ว่าเป็นคนอาภัพ ฐานะครอบครัวไม่ดี ทำงานใช้แรงกาย เป็นหลัก
แต่ที่ทำให้เจียงเสวี่ยหนิงตื่นตระหนกมากที่สุดคือเด็กหนุ่มอายุยังน้อยที่ถูกจับตัวขึ้นมาด้วยกัน…
เขาคือเสียวเปั่า
เด็กคนนั้นช่วยชีวิตเจียงเสวี่ยหนิงเมื่อครั้งศึกเมืองทงโจว หลังจากนั้นก็เคยปรากฏตัวอยู่ข้างกายเซี่ยเวย เขาเป็นคนฉลาดและมีเหตุผล คอยวิ่งติดต่อประสานงานให้เซี่ยเวยอยู่บ่อยครั้ง สองปีมานี้ทั้งสูงและเติบใหญ่ ขึ้นแล้ว
เพียงแต่รอยฟกช้ำบนตัวดูจะมากกว่าสตรีนางนั้น
ใบหน้ายิ่งเต็มไปด้วยรอยเปือน
เขาถูกจับมัดมือ อีกทั้งโดนบังคับให้เดินขึ้นมาบนแท่นบูชาฟั้า เผย สีหน้าหมดอาลัยตายอยากแกมละอายใจ เขาเหลือบมองนางกับเซี่ยเวยแวบหนึ่ง น้ำตาเกือบจะหลั่งริน ไม่กล้าเงยหน้าแลมากกว่านี้
เซี่ยเวยเบนสายตาไปมองเสียวเปั่า ยังจะมีอะไรที่เขาไม่เข้าใจอีกเล่า
เสียวเปั่าเดิมทีเป็นคนของนิกายสวรรค์ เขาบังเอิญถูกใจจึงเรียกตัวมารับใช้อยู่หลายวันและสอนให้รู้หนังสือ เสียวเปั่าเองก็ได้เรื่องได้ราวฝึกฝน วรยุทธ์จนเก่งกาจ อีกทั้งอายุยังน้อยจึงมักไม่เป็นที่สนใจของผู้อื่น ทำได้ หลายงานที่เตาฉินเจี้ยนซูไม่อาจทำเอง
บทที่ 232 ตอบแทนไม่ไหว (2)เพียงแต่การเข้าสู่นิกายไม่ได้เกิดจากความต้องการของเจ้าตัว
เป็นเพราะพี่สะใภ้เข้านิกาย
