้าสาขาหลู่ เป็นเรื่องจริงที่ข้าเคยพบนาง แต่เคยพบหน้ากันเพียงครั้งเดียวในศาลเจ้าร้าง จากนั้นก็มิได้ข้องเกี่ยวอันใดอีกแม้แต่น้อย หรือแค่หยุดพักในวัดร้างแห่งเดียวกันก็ยืนยันได้แล้วว่าเหตุการณ์ที่เมืองทงโจวมีส่วน เกี่ยวข้องกับข้าและตู้จวินเซียนเซิง”
“ดียิ่ง ในเมื่อเจ้ายังดื้อรั้น วันนี้ข้าจะทำให้เจ้าตายตาหลับเอง” หลู่ไท่ผลักสตรีนางนั้นล้มลงกับพื้น ก่อนเดินไปหาเสียวเปั่าอีกครั้ง พูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา “ตาเจ้าแล้ว วันก่อนที่ข้าถามไปเจ้าตอบว่าอย่างไร วันนี้ เจ้าต้องตอบตามความจริง!”
เซี่ยเวยเอามือไพล่หลัง ยืนอย่างสงบ
เสียวเปั่าเงยหน้ามองเขา ก่อนหันศีรษะไปทางเจียงเสวี่ยหนิงช้า ๆ นัยน์ตาดำมืดฉายแววอดกลั้นเอาไว้หลายส่วน ตอบว่า “ข้าจัดการธุระให้เซียนเซิง ย่อมต้องเคยพบเซียนเซิง ทั้งยังเคยเจอกับคุณหนูผู้นี้ด้วย ทว่า ศึกเมืองทงโจวรวมถึงเรื่องการตายของกงอี๋เซียนเซิง เซียนเซิงและคุณหนู ผู้นี้ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องแต่อย่างใด! ข้าไม่รู้อะไรทั้งสิ้น!”
“เหลวไหล!”
หลู่ไท่โกรธเกรี้ยวจนดวงหน้าถมึงทึง แทบจะยื่นมือไปบีบคอของ เสียวเปั่าในบัดดลด้วยสีหน้าดุดัน
“วันก่อนเจ้ายอมรับหมดเปลือก มาวันนี้อยู่ต่อหน้าพี่น้องนิกาย สวรรค์ กระทั่งต่อหน้าเจ้านิกายเสียด้วยซ้ำ เจ้ากลับกล้าโกหก! พูด รีบสารภาพออกมาซะ…ไม่เช่นนั้นข้าจะตัดมือตัดเท้าให้รู้ซึ้งถึงความร้ายกาจ ทันทีเลย!”
เซี่ยเวยมีท่าทีนิ่งเฉยตั้งแต่ต้นจวบจนบัดนี้เขาเงยหน้
