เรื่องเซี่ยเวยได้รับบาดเจ็บเล่นเอาตื่นตระหนกกันทั้งเมืองซินโจว
ดีที่เกิดเรื่องบนหอสังเกตการณ์จึงไม่ค่อยมีใครรู้ ผู้เห็นเหตุการณ์ ตั้งแต่ต้นจนจบต่างก็ถูกคำสั่งลับบอกให้ปิดปากเงียบ ดังนั้นข่าวลือที่ว่า‘คุณหนูรองหนิง’ มีส่วนเกี่ยวข้องจึงมีคนรู้แค่น้อยนิด
คนส่วนใหญ่เข้าใจเพียงมีมือสังหาร
ไม่ทันถึงสองวัน ข่าวนี้ก็ถูกใส่สีตีไข่ใหญ่โตนอกจากเรื่องการลอบ สังหารกลางวันแสก ๆแล้ว ยังมีคำเล่าลือจำพวกนักฆ่าเหินร่อนข้ามกำแพงมาเอย หนึ่งใบไม้ซัดทำร้ายคนเอย ล้วนแต่เล่ากันเป็นตุเป็นตะ ทั้งยังมีคนสบถสาบานว่าจะต้องเป็นเพราะต๋าต๋าพ่ายแพ้ บังเกิดความอัดอั้นตันใจยากจะระบาย จึงส่งคนมาลอบสังหารรองราชครูเซี่ยเพื่อล้างแค้นแน่ ๆ
“ยังต้องถามอีกหรือว่าพวกต๋าต๋ามีนิสัยเช่นไรถึงจะคุกเข่าร้องขอให้ เราสงบศึก ในใจก็ไม่ยินยอมอยู่ดี แม่ทัพเยี่ยนฝีมือสูงส่ง พำนักอยู่ในกองทัพ ถือเป็นตอซังแข็งกำจัดยาก พวกมันคิดไปคิดมาคงไม่กล้าตอแย ลงมือกับท่านรองราชครูไม่สะดวกกว่าหรอกหรือ บัณฑิตทั่นฮวาจากการสอบขุนนางเป็นเพียงบัณฑิตอ่อนแอ แล้วจะไปต้านทานการลอบสังหารได้อย่างไร ดีที่ฟั้ามีตาประทานพรคุ้มครองเขาไม่ให้เกิดเรื่อง หลังจากนี้ถ้าคิด จะลงมืออีกคงยากแล้วละ!”…
ณ เพิงน้ำชาใต้หอสังเกตการณ์ ผู้คนจิบชานั่งสนทนาพาทีน้ำลาย ปลิวว่อน คนพูดก็พูดจนมือเท้าออกท่าออกทาง คนฟังก็ฟังอย่างใจจดใจจ่อ
บัณฑิตอ่อนแอหรือ
เจียงเสวี่ยหนิงซึ่งนั่งอยู่มุมหนึ่งข
