วนแต่เป็นพระมหากรุณาธิคุณ ทั้งสิ้น!ต้องรู้ว่ากลุ่มคนที่เบื้องหน้ามีเยี่ยนหลินเป็นหัวหน้า ส่วนเบื้องหลังนำโดยเซี่ยเวยนี้วางแผนจะก่อกบฏกันโดยแท้ แต่โจวอิ๋นจือกลับนั่งสนทนา พาทีอย่างสนุกสนานกับพวกเขา…
แม้แต่เซี่ยเวยเองยังต้องทอดถอนใจชื่นชมความกล้า
เพียงแต่เมื่อเทียบกับความไม่สบายใจลึก ๆอันแปลกพิกลของผู้อื่น เขากลับใจเย็นและสงบกว่ามาก ถึงอย่างไรท่าทีของราชสำนักหลังสิ้นสงครามก็อยู่ในการคาดเดามาตั้งแต่ต้น
ตอนแรกเจียงเสวี่ยหนิงก็อดพะวงเคลือบแคลงใจไม่ได้ ทว่าหลัง สงบสติพิจารณาอย่างละเอียดก็เข้าใจสายสนกลใน…
สงครามที่ด่านชายแดนจบลงและได้ผลที่แน่นอนแล้ว
ต๋าต๋ามีใจเหี้ยมโหดทั้งยังมักใหญ่ใฝั่สูง ถึงกับคิดจะสังหารเสิ่นจื่ออี ปีหน้าต้องเข้ารุกรานต้าเฉียนเป็นแน่ บัดนี้ทำสงครามได้รับชัยชนะอึกทึกครึกโครมทั้งแว่นแคว้น เยี่ยนหลินอดีตซื่อจื่อแห่งจวนหย่งอี้โหวในฐานะ ผู้มีโทษติดตัวได้มากุมอำนาจทหาร ช่วยองค์หญิงกลับมาเหยียบย่ำต๋าต๋า ราบเป็นหน้ากลอง บัดนี้ก็ยิ่งมีชื่อเสียงขจรไกล ได้รับการสรรเสริญจาก ราษฎรแม้แต่ฮ่องเต้ยังได้รับคำเยินยอมากมาย
ครั้นหันกลับมาดูราชสำนักเล่า นิกายสวรรค์ก่อความวุ่นวายลอบเฝั้าคอยโอกาส กล่าวได้ว่า‘มีภัยแฝงทุกหย่อมหญ้า’
เสิ่นหลางย่อมรู้ว่ากลุ่มคนที่ด่านชายแดนตบตาฮ่องเต้หมายจะก่อกบฏ
ทว่าการเปิดโปงความจริงไม่เป็นประโยชน์ต่อพระองค์โดยสิ้นเชิง หนึ่งคือจะเท่ากับยืนยันข่าวลือที่ว่าราชวงศ์