เลือดเย็น อกตัญูต่อบิดามารดาไม่เคารพรักพี่น้องตามคำสอนของนักปราชญ์และสูญเสียศรัทธาของ ปวงชนอย่างเลี่ยงไม่ได้สองคือด่านชายแดนมีกองกำลังนับแสน หากจะเอาผิดจริงก็รังแต่จะบีบคั้นให้เยี่ยนหลินก่อกบฏทันทีเสียเปล่า ๆ ราชสำนักจะเพิ่มปัญหาภายในให้ตัวเองทั้งที่ยังไม่ได้กำจัดภัยคุกคามภายนอกไปทำไม
มิสู้แสร้งคล้อยตาม พายเรือไปตามน้ำดีกว่า
บทที่ 215 เริ่มตระหนัก (2)ในเมื่อโจรถ่อยวางแผนกบฏอย่างพวกเจ้ากล้าแอบอ้างว่าได้รับ พระราชโองการ เราที่เป็นฮ่องเต้ก็กล้าทำราวกับว่าเคยมีพระราชโองการนี้จริง ๆ เปลี่ยนเรื่องเท็จเป็นเรื่องถูก ก็จะกลายเป็นว่าได้ใจประชาชน บรรเทาสถานการณ์ได้
ถึงขั้นส่งโจวอิ๋นจือมาซื้อใจคนที่ด่านชายแดน
เมื่อได้รับความสนใจจากฮ่องเต้ เห็นยศตำแหน่งอยู่รำไร ใครเล่าจะ ยอมเสี่ยงถูกตัดหัวไปก่อกบฏ
เมื่อเจียงเสวี่ยหนิงคิดมาถึงตรงนี้ก็ช้อนตามองคนในงานซึ่งกำลัง ร่ำสุราหัวเราะเฮฮา ทว่าใครบ้างไม่ใช่พวกเข้าใจทุกอย่างดีแต่แสร้งโง่
ความรู้สึกเย็นเฉียบพลันท่วมท้น
นางเองก็ไม่สอดปาก เอาแต่ฟังทุกคนสนทนากัน
สองปีมานี้ยิ่งโจวอิ๋นจือมีที่พึ่งดีก็ยิ่งมากความสามารถ ไม่เพียงพูดคุยยิ้มแย้มกับพวกเซี่ยเวยเยี่ยนหลินได้ กระทั่งโหยวฟางอิ๋นกับเหรินเหวยจื้อ ซึ่งนั่งอยู่ด้านข้างเขายังสังเกตเห็น เอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “หลังจากแยกทางกันที่คุกครานั้นก็ไม่ได้เจอแม่นางโหยวอีกเลย ตอนนี้ได้ตบแต่งมีวิวาห์อันดี ทั้งยังร่ำรวยมั่งคั่ง
