่มสุรา เกรงจะต้องปฏิเสธน้ำใจทุกท่านเสียแล้ว”
ใครต่อใครพากันอึ้ง
นายทหารยศสูงไว้หนวดเคราที่อายุค่อนข้างมากในบรรดาคนเหล่านั้นยื่นมือมาพาดบ่าเขา พูดโผงผางว่า “วีรบุรุษเช่นท่านแม่ทัพจะไม่ดื่มสุรา ได้อย่างไร ลูกผู้ชายอกสามศอกจะเมาก็เมาไปสิ! ใคร ๆ ก็ดื่มกันสนุกสนานออกปานนี้หากท่านไม่แตะต้องสุราเลยมันใช้ได้ที่ไหน ใครก็ได้ยกสุรามาให้แม่ทัพเยี่ยนของพวกเราหน่อย!”
มีคนขานรับจากข้าง ๆ ทันที
ถึงอย่างไรวันนี้ทั่วทั้งเมืองก็จัดงานเลี้ยงกันหมด ร่วมสุขสันต์กลมเกลียวทั้งประชาชนและทหาร ลูกมือแต่เดิมในจวนแม่ทัพย่อมไม่เพียงพอจะ ปฏิบัติงานทั้งหลายแหล่ เด็กรับใช้กระทั่งผู้ดูแลร้านจากเหลาสุราหลายแห่งในเมืองซินโจวจึงมาช่วยเหลือ
ชาวเมืองชายแดนนิสัยใจคอเปิดกว้าง ถึงขั้นมีสตรีเยาว์วัยที่อยาก แสวงหาบุพเพสันนิวาสดี ๆพากันมาด้วย
อย่างไรเสียหากต้องตาต้องใจบุรุษที่ดูใช้ได้สักคนในกองทัพ ก็ถือเป็นเรื่องมงคลมิใช่หรือผู้ขานรับเป็นโฉมสะคราญชุดแดงซึ่งประทินโฉมพิถีพิถันเพื่อวันนี้ โดยเฉพาะ แต้มบุปผาสีทองไว้กลางหว่างคิ้ว ยามพินิจหัวตาและหัวคิ้วให้ดี ก็แลหยาดเยิ้มพอสมควร
ไม่รู้มีสายตามากน้อยปานใดมองเจ้าตัว
นางกำลังรินสุราให้คนในงาน ครั้นได้ยินคนเรียกก็ยกกาสุราหันมา
เยี่ยนหลินไม่ได้ใส่ใจนัก ยังคงยืนกรานว่าตนไม่ดื่มจริง ๆ
สตรีนางนั้นกวาดตามองเขาผาดหนึ่งก็แก้มแดงเรื่อแฝงความเขินอาย ภายในงานคึกคักเช่นนี้ดูแล้วยิ่งชวนให้ใจเต้นร
