“ข้าน้อยขอรับความปรารถนาดีของแม่ทัพทุกท่านเอาไว้ ทว่าเก็บสุราชั้นเลิศไว้ให้ทุกท่านดื่มจะดีกว่า”
ผู้นำทัพออกรบส่วนมากเป็นคนหยาบกระด้าง มีหรือจะเคยถูก หักหน้าเช่นนี้ มิหนำซ้ำเยี่ยนหลินยังอายุน้อย แต่กลับไม่ดื่มสุราโดย ไม่ทราบสาเหตุ จึงพานไม่สบอารมณ์ดีที่เซี่ยเวยกับหลี่ว์เสี่ยนคุยกันเสร็จแล้วเดินเข้ามาจากด้านนอก
เจียงเสวี่ยหนิงเห็นเข้าก็ช่วยไกล่เกลี่ยสถานการณ์ “เซียนเซิงเองก็มาแล้ว การทำศึกแนวหน้าครั้งนี้ย่อมเป็นผลงานยิ่งใหญ่ของแม่ทัพเยี่ยน ทว่าหากไร้การเติมเสบียงสัมภาระทันท่วงที สงครามก็คงขาดตอนและไม่อาจสู้ได้สาแก่ใจเช่นนี้เป็นแน่ มิสู้ทุกท่านร่วมกันคารวะเซียนเซิงสักจอกดีหรือไม่”
เซี่ยเวยชะงักฝีเท้ามองนาง
แม้เขาไม่ได้สอดมือยุ่งเรื่องในกองทัพโดยตรงทว่าในเมืองซินโจว ผู้ใดบ้างไม่รู้ฐานะของเขา ทั้งพูดน้อยแล้วยังเป็นขุนนางฝั่ายบุ๋นตำแหน่งสูงจากเมืองหลวง แม่ทัพฝั่ายบู๊นิสัยแข็งกระด้างอยู่ร่วมกับเขามักไม่สบายใจ เท่ายามพูดคุยกับเยี่ยนหลิน จึงบังเกิดความรู้สึกค่อนข้างเก้ ๆกัง ๆ บางครามองนัยน์ตาสงบนิ่งของเขาก็ถึงกับหวาดผวาโดยไร้สาเหตุ
ทันทีที่เจียงเสวี่ยหนิงเอ่ยจบ ทุกคนก็เก็บสีหน้าหยอกล้อจนสิ้น
พากันขานรับว่า “ได้” แล้วหันไปยกจอกสุราคารวะเซี่ยเวยแทน
เซี่ยเวยไม่โต้ตอบใด ๆ
เจียงเสวี่ยหนิงเห็นสองมือเขาว่างเปล่าก็มองไปด้านข้าง เจอสตรีที่ยกสุรามาให้เยี่ยนหลินเมื่อตอนแรกจึงถือโอกาสรับจอกมายื่นให้เซ
