้งแรกเผชิญความย่อยยับ กระทั่งรอบที่สามถึงมีผู้มากความสามารถเคราะห์ดีพอจะนำข่าวกลับมาได้…
ทัพเมืองซินโจวยังจะมีหวังเฉิงอะไรนั่นอยู่ที่ไหนกันเล่า
แม่ทัพที่กำราบพวกเขาจนหมดท่าซ้ำแล้วซ้ำเล่าในครั้งนี้แซ่เยี่ยน ชื่อหลิน นามรองว่า ‘หุย’ !
เข้ารับตำแหน่งตั้งแต่หนึ่งเดือนก่อน ทั้งยังบั่นคอหวังเฉิง ใช้โลหิต แม่ทัพเก่าควบคุมอำนาจทางการทหาร ผลักดันสงครามอันน่าสะพรึงอย่างวันนี้ให้บังเกิดโดยเร็วที่สุด!
เพิ่งเริ่มสงครามได้สิบวัน ฝังต๋าต๋าก็เกินกำลังจะต้านทานไหว
ต่อให้เหยียนต๋าโกรธเป็นฟืนเป็นไฟก็ไม่อาจใช้กำลังของตนพลิกความปราชัยซึ่งเสียเปรียบมาตั้งแต่ต้นได้ วันที่สิบเอ็ดจึงส่งราชทูตไปมอบสัญญาพันธมิตรแก่เยี่ยนหลิน ทั้งยังบอกกล่าวเรื่องที่องค์หญิงตั้งครรภ์และกำลัง จะคลอดสายเลือดระหว่างสองแว่นแคว้นเพื่อขอร้องให้ยุติศึก
เยี่ยนหลินชักกระบี่สังหารราชทูต ส่งศีรษะคืนกระโจมอ๋องแห่งต๋าต๋า
ดังคำกล่าวว่า ใจละโมบทะเยอทะยานไม่อาจลดน้อยลงจนหมดได้ในวันเดียว
หากจะให้คนใจคดไม่ก่อปัญหาอีก แค่คำพูดกับสัญญาพันธมิตรฉบับเดียวย่อมไม่ควรค่าให้เชื่อใจ จะมีก็แต่หักเขี้ยวเล็บ ดึงเอ็นเลาะกระดูกฟาดจนมันเข็ดขยาดไร้กำลังโต้ตอบอีกต่อไปเท่านั้น ถึงจะมีวันสงบสุขได้!
ด้วยเหตุนี้เขาจึงทำศึกต่อ!
ไม่เพียงสู้ต่อ ทว่ายังบุกหนักกว่าเดิม!
ขวัญกำลังใจในกองทัพล้วนเกิดจากการรบโลหิตหลั่งเป็นสาย ไล่ปราบตลอดทาง ฮึกเหิมเปียมกำลัง นับว่า ไร้ท่า
