่ว์เสี่ยนชะงักฝีเท้ากึก คล้ายถูกประโยคของนางทำเอา เกร็งเขม็งตลอดร่างทว่าท้ายที่สุดก็ยับยั้งเอาไว้ ไม่ได้หันกายกลับมา
เขามุ่งตรงไปกลางลานเรือนโดยไม่เหลี่ยวหลัง ท่าทีเหมือนอยาก พิสูจน์ว่าไม่ได้คิดมากเรื่องนี้จริง ๆ
เจียงเสวี่ยหนิงปรบมือหัวเราะอยู่ด้านหลังแทบจะขำจนตัวงอ
ชาติที่แล้วมีคนอิจฉานางถมเถไป ทว่านางไม่แยแสสักนิด
ถึงอย่างไรก็ผู้หญิงทั้งนั้นทว่าชาตินี้กระทั่งผู้ชายยังอิจฉานางด้วย น่าสนุกเกินไปแล้ว!
เพียงแต่ฟางอิ๋นจิตใจใสซื่อ เมื่อปักใจกับใครแล้วก็ดื้อด้านยิ่งนัก แม้ ไม่รู้ว่าปัจจุบันนางกับเหรินเหวยจื้อไปถึงขั้นใด แต่หากมีคนใจดำอย่างหลี่ว์เสี่ยนแอบเล่นลูกไม้อยู่ลับ ๆ เรื่องดีก็อาจกลายเป็นร้าย
ต่อจากนี้ต้องคอยระวังเขาเสียหน่อย
มิใช่จะบอกว่าสำหรับฟางอิ๋นแล้วต้องเป็นเหรินเหวยจื้อเท่านั้นหรอก ทั้งหมดล้วนขึ้นอยู่กับความพอใจของเจ้าตัว เจียงเสวี่ยหนิงแค่ไม่อยากให้ อีกฝั่ายไม่มีความสุขเท่านั้นเองชั่วขณะหนึ่งนางถึงขั้นอยากไปหาเซี่ยเวยเพื่อขอยาหยอดตามาให้ หลี่ว์เสี่ยนเสียหน่อย
แต่ความคิดนี้แค่แวบผ่านก็ถูกปัดทิ้งทันที
เซี่ยจวีอันจะทำการใหญ่ ส่วนนางแค่อยากใช้ชีวิตอย่างเรียบง่าย เหตุ ที่ตอนนี้มีทีท่าเชื่อฟัง ไม่ทำเขาอารมณ์เสียและเฝั้าตามใจ ว่ากันตามตรงก็เพื่อเสิ่นจื่ออีนั่นละ นางไม่อยากฉีกหน้าเขาทว่าตอนนี้ก็แทบถึงขีดสุด แล้ว ถ้านางไม่รู้จักเพิ่มระดับขีดจำกัดย่อมไม่ต่างอะไรกับพาตัวเองให้ ถลำลึ