สัตว์ ยอดนักบุญผู้เปียมเมตตากรุณาตัวจริงของที่ปุถุชนทำจะอร่อยขนาดนี้ได้อย่างไรเล่า!
เดิมทีนางเหนื่อยล้ามาตลอดการเดินทางอาหารการกินก็ไม่นับว่า ดีเด่อะไร ตอนเพิ่งฟืนสติหลังถูกซุ่มโจมตีแล้วมาหยุดพักที่จี่หนานจึงผ่ายผอมลงไปไม่น้อย ทว่าได้กินข้าวฝีมือเซี่ยเวยไม่กี่มื้อสีหน้าก็กลับมาเป็นดังเดิม ใบหน้าอวบอิ่มขึ้นบ้าง
เจียงเสวี่ยหนิงถึงขั้นเริ่มกังวลว่าหากตนกินต่อจะอ้วนเอาได้ทว่าวันเวลาเช่นนี้ดำเนินไปไม่นาน ไม่กี่วันก็มีพระราชโองการจาก เมืองหลวง มีรับสั่งให้เซี่ยเวยไปคุมกองทัพที่ด่านชายแดน!
เจียงเสวี่ยหนิงตะลึงพรึงเพริด
ชั่วขณะนั้นถึงกับขนลุกชัน นึกถึงประโยคที่เซี่ยเวยเอ่ยวันนั้นว่า ‘ไม่ รีบร้อน’ ขึ้นมา เรื่องนี้ท่าจะอยู่ในการคาดเดาของเขาอยู่แล้ว มิเช่นนั้นหลังถูกซุ่มโจมตีไยต้องมาอยู่จี่หนานด้วย
เซี่ยเวยต่างหากเล่าโจรกบฏตัวจริงเสียงจริง!
บัดนี้แม้แต่ฮ่องเต้ยังถูกเขาลวงหลอก ส่งราชโองการฉบับหนึ่งมาสั่ง ให้มุ่งหน้าไปด่านชายแดน! นี่มันกลัวตัวเองตายช้าเกินไปจึงรีบขุดหลุม รอชัด ๆ !
ไม่ต้องบอกก็รู้ เมื่อมีพระราชโองการนี้การเดินทางต่อของพวกนาง ย่อมผ่านทางหลวงได้ถูกต้องชอบธรรม
ไม่จำเป็นต้องหลบ ๆ ซ่อน ๆ ซ้ำยังมีพระราชโองการจากฮ่องเต้ เปิดทางให้
เจอปิดเป็นเปิด เจอแคบเป็นกว้าง
เมืองต่าง ๆ ระหว่างทางไม่มีผู้ใดกล้าปฏิบัติอย่างขอไปที จึงเดินทางจากจี่หนานไปด่านชายแดนได้อย่างไร้อุปสรรค เพียงสิบวันก็ถึง!ด
