ยงเสวี่ยหนิงสะดุ้ง ไม่ปริปากอีก นางคลำเอาหมากขาวเม็ดหนึ่งมาวางตรงกลางกระดานหมาก
นี่คือจุดเทียนหยวน
หากเป็นหมากล้อม ใครกล้าลงตำแหน่งนี้ถ้ามิใช่คนโง่ก็คงเป็น อัจฉริยะ
ทว่านางไม่ใช่ทั้งสองฝังอย่างแน่นอน
นางมองเซี่ยเวยอย่างระมัดระวัง
เซี่ยเวยจ้องหมากเม็ดนั้นครู่หนึ่ง ก่อนจะคลำหมากดำมาวางข้าง หมากนาง
เจียงเสวี่ยหนิงมองแล้วคิดในใจว่า เยี่ยม วิธีลงหมากของหมากรุก ห้าเม็ด!
นางจึงเริ่มยินดีเล็ก ๆ ลงต่ออย่างชำนาญมือทันใด
เซี่ยเวยเดินหมากล้อมยอดเยี่ยม เจียงเสวี่ยหนิงทราบดี
แต่นางก็คิดว่าหมากรุกห้าเม็ดเรียบง่ายกว่าหมากล้อม แม้เซี่ยเวย จะมีฝีมือเดินหมากล้ำเลิศทว่าประเภทหมากแสนสามัญเช่นนี้ไม่แน่ว่าจะนำฝีมือเช่นนั้นมาใช้ได้สักหน่อย เทียบเท่ากับนางฉุดเซี่ยเวยลงมาอยู่ระดับเดียวกับตน ต้องอาศัยประสบการณ์เอาชนะอีกฝั่ายได้แน่
ทว่าลงไปลงมาหมากกลับยิ่งเพิ่ม บริเวณที่ต้องคำนึงถึงก็เพิ่มตาม นางมัวแต่สนใจมุมบนขวา ไม่คาดคิดว่าหมากด้านซ้ายจะเรียงเป็นกระบวนแล้ว เซี่ยเวยวางหมากดำอีกเม็ดบนกระดาน พลันเชื่อมห้าเม็ดเรียงกัน
นางแพ้
เจียงเสวี่ยหนิงอึดอัดคับอก เห็นว่าตนแพ้ไม่มากจึงรู้สึกไม่ยอม “เล่นอีกตาเจ้าค่ะ ๆ”
เซี่ยเวยมองมาแวบหนึ่ง ไม่กล่าวคำใด คัดแบ่งเม็ดหมากไปพร้อมนาง
ทั้งสองลงหมากกันอีกตา
หนนี้เจียงเสวี่ยหนิงยังคงพลาดไปเล็กน้อยถูกเซี่ยเวยดักก่อนหนึ่ง ก้าว ได้แต่กุมข้อมือตัวเองด้วยความเสียดายหนักหนา ในใจไม่ยอมรั
