างไรก็ตาม นางคิดต่อต้านโชคชะตาที่ซ้ำรอยเดิมอย่างไร้เหตุผลนี้!
ชาติที่แล้วนางมิได้ทราบข่าวการตั้งครรภ์ขององค์หญิง หลังต๋าต๋า เดินหน้ารุกรานดินแดนภาคกลางครั้งใหญ่ถึงเพิ่งได้ยินว่าเสิ่นจื่ออีประสบเหตุไม่คาดฝัน ถูกต๋าต๋าสังหารเซ่นเปิดศึกต่อหน้ากระบวนทัพขณะยัง ตั้งครรภ์!
ต๋าต๋าหมายจะส่งกองทัพเข้าบุกรุก แล้วจะปล่อยให้องค์หญิงแคว้น ศัตรูกับเด็กผู้มีสายเลือดของแคว้นศัตรูมีชีวิตรอดได้อย่างไร
ความคลื่นเหียนชวนสำรอกชนิดหนึ่งค่อย ๆเคลื่อนขึ้นมา
กระทั่งภายในลำคอเจียงเสวี่ยหนิงยังเกิดกลิ่นคาวโลหิตจาง ๆมักกล่าวกันว่าคนดีย่อมได้ดี แต่เสิ่นจื่ออีในชาติก่อนไฉนควรมีจุดจบเช่นนั้น
นางต้องกำหมัดแน่นถึงค่อยระงับอาการสั่นสะท้านได้ กล่าวอย่าง เด็ดขาด “ไม่ว่าหลี่ว์เสี่ยนจะหาตัวข้าเพื่อธุระใด บัดนี้ข้าควรเป็นฝั่ายไปหาเอง หาใครที่หัวไวสักคนออกไปสืบหาทีว่าหลี่ว์เสี่ยนพักอยู่ไหน แล้วส่ง เทียบขอเข้าพบ ข้าต้องพบเขา”
แม้จินหลิงจะใหญ่โตและมีประชากรมากทว่าหลี่ว์เสี่ยนก็เป็นพ่อค้าใหญ่ ทั้งยังมาด้วยเรื่องใบอนุญาตค้าเกลือ คนเช่นเขาย่อมคบหาผู้คนกว้างขวาง ฉะนั้นการจะถามหาที่อยู่อาศัยก็มิใช่เรื่องยากแต่อย่างใดไม่ต้องเสียเวลามากลูกมือของนางก็หาเรือนพักชั่วคราวที่เขาอาศัยอยู่พบ
ทว่ายามไปมอบเทียบขอเข้าพบกลับได้ทราบว่าหลี่ว์เสี่ยนไม่อยู่
เดิมทีเจียงเสวี่ยหนิงตั้งใจว่าเมื่อส่งเทียบขอเข้าพบแล้ว ตนจะไปเยี่ยมหลี่ว์เสี่ยนได้ทันที
