ถึง ราชสำนักต๋าต๋าคนดูแลร้านบ้านข้ามีเด็กช่วยงานที่พี่น้องทำงานในวังหลวง วานซืนกลับมาบอกข้าว่าองค์หญิงอภิเษกสมรสไปยังต๋าต๋าได้สองปีก็คล้าย จะตั้งครรภ์แล้ว”
“หา!”
คนรอบข้างพลันตกตะลึง โหยวฟางอิ๋นยิ่งทนไม่ไหว หันขวับไปมอง
ผู้ฟังล้วนไม่เข้าใจ “ตั้งครรภ์มิใช่เรื่องดีหรอกหรือ”
คนผู้นั้นแค่นหัวเราะเยาะ “พวกเจ้าจะไปรู้อะไร เหยียนต๋าผู้เป็นอ๋องของต๋าต๋านั่นอยู่ในวัยอันรุ่งโรจน์ แม้จะสมรสกับองค์หญิงจริง แต่เขามีหรือจะเห็นสตรีอ่อนแอนางหนึ่งอยู่ในสายตาองค์หญิงจึงไร้ตำแหน่งใดใน วังหลวง อีกทั้งต๋าต๋าอ๋องยังมีสนมภรรยามากมาย เขาหลงใหลเชื่อใจหญิง ชาวต๋าต๋าที่ชื่อน่าจี๋เอ่อร์อะไรนั่นหัวปักหัวปา เช่นนี้แล้วเรียกว่าองค์หญิงไปอภิเษกสมรสเชื่อมสัมพันธไมตรีกับเขาได้ที่ไหน นี่มันหยามเกียรติกัน ชัด ๆ !”ฝูงชนโดยรอบมองหน้ากันอย่างจนปัญญาอดถอนใจมิได้
โหยวฟางอิ๋นฟังแล้วตื่นตระหนก ใคร่จะถามว่าข่าวจากคนผู้นี้เชื่อถือ ได้หรือไม่ ทว่าอยู่ในงานเลี้ยงต่อหน้าคนมากมายจะอย่างไรก็ไม่สะดวกเอ่ยปาก
นางกินอาหารตลอดมื้อแบบใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว
เหรินเหวยจื้อคอยนั่งคีบอาหารให้อยู่ข้าง ๆถามนางเบา ๆ ว่าเกิด เรื่องอันใดขึ้น หางตานางชำเลืองเห็นพ่อค้าซึ่งเล่าข่าวเมื่อครู่เดินออกไปจึงกระซิบอธิบายอย่างกระชับแล้วลุกตามไปนางยังติดใจข่าวลือเกี่ยวกับด่านชายแดนยามลุกจากที่นั่งจึงไม่ทัน เห็นคนผู้หนึ่งตรงมุมห้องที่พอเห็นนางออกมาด้านนอกก็
