ไปแล้ว และขาข้างหนึ่งก็กำลังจะก้าวข้ามประตูเข้าไปด้านใน
ครั้นเห็นเซียวซูย่างเท้ามาทางนี้ เขาจึงรั้งเท้ากลับและถอยหลังหลายก้าว ก่อนจะค้อมกายเมื่อเซียวซูเดินมาใกล้
เดิมทีเซียวซูไม่ชายตาแลผู้ใดทั้งสิ้น ทว่ายามนี้อดชำเลืองมองเขาแวบหนึ่งไม่ได้
นางเห็นชุดองครักษ์เสื้อแพรสีนิลลายมัจฉาเหินที่อีกฝั่ายสวม เรียวคิ้วเลิกขึ้นเล็กน้อย ระยะนี้นางปรนนิบัติรับใช้ใกล้ชิดเสิ่นหลาง ย่อมรู้ว่าฝั่ายนั้นคล้ายมีเจตนาต้องการใช้งานองครักษ์เสื้อแพร นางจึงให้ความใส่ใจมากขึ้น
นางพูดระคนยิ้มเรียบ ๆ “ขอบคุณใต้เท้า”
พอกล่าวจบก็มิได้รั้งอยู่ต่อ มุ่งตรงเข้าไปด้านในทันที
โจวอิ๋นจือประหลาดใจอยู่บ้าง ย่นหัวคิ้วเบาๆพลางครุ่นคิด ดวงตาหม่นแสงลงเล็กน้อย
เมื่อเซียวซูเดินจากไป ภายนอกถึงหวนคืนความครึกครื้นอีกคราบ่าวไพร่ภายในจวนพาแขกเหรื่อเข้าไปด้านใน
ห้องโถงแต่ละห้องมีคนนั่งเต็มตั้งนานแล้ว
ใครมีสถานะขึ้นมาหน่อยต่างถูกจัดให้นั่งที่ห้องรับรองภายในสวนดอกไม้
ขุนนางราชสำนักส่วนใหญ่มาถึงแล้ว ความสุขุมจริงจังที่เคยมีวันนี้กลับปล่อยวางอย่างยากจะได้พบเห็น อย่างน้อยเปลือกนอกก็ละทิ้งความแค้นเก่าไปเสีย ต่างคารวะสุราซึ่งกันและกันสนทนากันออกรสชาติ
ขุนนางจากทั้งหกกรมเองก็นั่งใกล้ชิดกันมากแบ่งออกเป็นสองฝัง กรมขุนนาง กรมอาญา และกรมคลังอยู่ฝังหนึ่ง ส่วนกรมพิธีการ กรมโยธาธิการ และกรมกลาโหมนั่งอยู่โต๊ะถัดมา
หลังเหตุการณ์ที่ทงโจว เซี่ยเวยก็ดำร
