ลย!
เซี่ยเวยคิดไม่ถึงว่านางจะรอตนอยู่ที่นี่ จึงปรายตามองเจี้ยนซู
เจี้ยนซูส่ายศีรษะเป็นนัยว่าตนก็ไม่ทราบ
เขาแววตาวาววับ คาดเดาได้อย่างง่ายดายว่านางมีธุระเลยมาหา จึงกล่าวด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนกว่าเดิมหลายส่วน “มีเรื่องอะไรหรือ”
เจียงเสวี่ยหนิงเสียงสั่นเล็กน้อย “ศิษย์ ศิษย์ใคร่ขอความช่วยเหลือจากอาจารย์ อาจารย์มองโลกอย่างถ่องแท้และหลักแหลม คงทราบกระแสร้อนแรงตามท้องถนนเป็นอย่างดี อะ องค์หญิงใหญ่ทรงพระเมตตาศิษย์ยิ่งนัก ทว่าถูกสถานการณ์บีบบังคับจนวงศ์ตระกูลทอดทิ้ง ต้องเดินทางไปอภิเษกสมรสเชื่อมสัมพันธไมตรีถึงต๋าต๋า ชนเผ่าปั่าเถื่อนกินเลือดกินเนื้อ พระองค์ทรงเป็นแค่สตรีอ่อนแอทั้งยังมีสถานะพิเศษ จะทราบได้อย่างไรว่าวันหน้าจะไม่ถูกทำร้ายโดยชนเผ่าปั่าเถื่อน แม้ศิษย์พอจะมีกำลังอยู่น้อยนิด แต่ถึงกระนั้นก็เกรงว่ายังไม่อาจช่วยพระองค์ได้ ไม่ทราบ ไม่ทราบว่าจะขอให้อาจารย์ช่วย ช่วย…”
เซี่ยเวยพลันขยับหัวคิ้วเข้าหากันเล็กน้อย
เจียงเสวี่ยหนิงพูดพลางมองสำรวจสีหน้าเขาครั้นเห็นท่าทีเช่นนี้ก็คิดว่าเซี่ยเวยคงไม่ยอมรับปาก จึงชูมือซ้ายให้สัตย์สาบานทันที “มีเพียงครั้งนี้เท่านั้นไม่มีครั้งหน้าแล้ว! มิใช่ศิษย์ทวงบุญคุณแต่เนื่องจากกำลังของตนไม่เพียงพอจึงต้องขอความช่วยเหลือจากอาจารย์เพื่ออำนวยความสะดวกอยู่บ้าง! หลังเสร็จเรื่องแล้วศิษย์กับอาจารย์จะไม่ติดค้างซึ่งกันและกัน บุญคุณความแค้นหมดสิ้น ไม่ข้องเกี่ยวกันอีกต่อไปเ
