้อยู่เหนือความคาดหมายของนางจริง ๆความประหลาดใจที่แสดงออกปราศจากการเสแสร้งแม้แต่น้อย
ทว่าเมื่อปรากฏในสายตาของเมิ่งซื่อกลับทิ่มแทงนัยน์ตาเป็นล้นพ้น
ไม่ว่าฟังเช่นไรก็เหมือนท้าทาย ไม่ว่ามองเช่นไรก็เหมือนเหน็บแนม!
เจียงเสวี่ยหนิงเคลื่อนสายตาจากร่างเมิ่งซื่อไปยังเจียงเสวี่ยฮุ่ย รู้สึกว่าค่อนข้างน่าเหลือเชื่อเนื่องจากประการแรก ชาติก่อนเสิ่นเจี้ยเลือกตนโดยไม่สนถ้อยคำของผู้อื่น ประการที่สอง เมื่อนางกลับมาก็เห็นชัดเจนว่ามีสิ่งของพระราชทานเพื่อจัดงานมงคลจากวังหลวงตั้งดารดาษในห้องโถง
หากไม่ได้รับคัดเลือกแล้วจะพระราชทานข้าวของพวกนี้มาเพื่ออะไร
หรือว่า…
ความเป็นไปได้อย่างหนึ่งผุดในห้วงความคิดทว่าสุดท้ายก็ออกจะเหลวไหลอยู่บ้าง นางส่ายศีรษะกล่าวพึมพำ “น่าแปลกเหลือเกิน”
ในที่สุดเมิ่งซื่อก็ทนต่อไปไม่ไหว
ขณะที่นางออกมาจากเรือนของเจียงเสวี่ยฮุ่ยมีสาวใช้และหญิงรับใช้จำนวนมากติดตามระหว่างทางกลับก็เห็นเจียงเสวี่ยหนิงเพิ่งกลับมาจากข้างนอกเอาปั่านนี้ กุลธิดาตระกูลใหญ่ในเมืองหลวงจะมีสักกี่คนเป็นเช่นเจียงเสวี่ยหนิง
ก่อนหน้านี้ขลุกอยู่กับเยี่ยนหลิน แล้วนี่ยังไปมั่วสุมกับเซียวติ้งเฟยผู้นั้นอีก!
เรือนหลังของตระกูลเจียงถูกนางทำจนขายขี้หน้าไม่เหลือชิ้นดีแล้ว!
ใบหน้าเมิ่งซื่อประหนึ่งปกคลุมด้วยน้ำค้างเย็นเยียบ กล่าวกับเจียงเสวี่ยหนิงอย่างเย็นชา“สมัยก่อนนางคนคิดไม่ซื่อผู้นั้นสั่งสอนเจ้าจนเสียนิสัย แต่เจ้าก็หาคนมาปกปั
