้องได้เสมอ แม้แต่นายท่านยังดัดนิสัยเจ้าไม่ได้ เรื่องนี้ข้าไม่มีอะไรจะพูดทว่าการเลือกพระชายาของหลินจืออ๋องเกี่ยวพันถึงเรื่องสำคัญครั้งใหญ่ในชีวิตของพี่สาวเจ้า แต่นางกลับต้องมาเดือดร้อนเพราะชื่อเสียงของเจ้าจนพลาดตำแหน่งพระชายาเอกไปอย่างไร้เหตุผลแม้ได้ตำแหน่งพระชายารองก็ยังถูกผู้อื่นติฉินนินทา! เจ้าผ่านวันเกิดอายุสิบเก้าปีไปแล้ว มิใช่วัยจะออกไปทำเรื่องเหลวไหลข้างนอกแล้วนะหากยังไม่อบรมเจ้าก็ไม่รู้ว่าวันหน้าจะไปก่อเภทภัยอะไรรุนแรงมากกว่านี้อีกหรือไม่!”
เจียงเสวี่ยหนิงตะลึงงันในบัดดล ได้เป็นพระชายารองจริงหรือนี่
นางมองเจียงเสวี่ยฮุ่ยส่วนเจียงเสวี่ยฮุ่ยกำลังนึกถึงความอับอายที่ต้องเผชิญขณะเข้ารับการคัดเลือกพระชายา ต่อให้มีเวินเจาอี๋ช่วยพูดให้ ทว่าถ้อยคำถากถางเล็กๆ น้อย ๆ ของเซียวซู รวมทั้งสายตาแฝงการเยาะเย้ยจากผู้อื่นก็ยังทำให้นางสุดจะทานทนอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
เมิ่งซื่อโบกมือเรียกหญิงรับใช้ร่างใหญ่สองนางทางด้านข้างพร้อมพูดว่า “จงเชิญตัวคุณหนูรองกลับไปเดี๋ยวนี้ กักบริเวณนางนับจากวันนี้เป็นต้นไปและให้คัดเตือนสตรีหนึ่งร้อยแปดสิบจบ! หากข้าไม่อนุญาตห้ามใครปล่อยตัวออกมาเด็ดขาด!”
ครั้นเหล่าหญิงรับใช้รับคำสั่งพลันเดินมาหาเจียงเสวี่ยหนิงอย่างไรเสียเมิ่งซื่อก็คือนายหญิง แม้พวกนางเองก็รู้ว่าเจียงเสวี่ยหนิงมิใช่ผู้ที่จะตอแยด้วยได้แต่คราวนี้อีกฝั่ายทำให้คุณหนูใหญ่เดือดร้อนจนส่งผลถึงการคัดเลือกพระชา
