เหนือกว่านาง มิหนำซ้ำยังสนิทสนมกับเสิ่นจื่ออี ทุกคนล้วนติดสอยห้อยตาม
ภายหลังอีกฝั่ายยังเข้าวังมาด้วย ตระกูลเดิมของเซียวซูยิ่งใหญ่และแข็งแกร่ง รู้จักซื้อใจคนทั้งยังมีนางมารเฒ่าไทเฮาคอยหนุนหลัง แม้ขณะนั้นนางจะเป็นถึงฮองเฮา ทว่าภายใต้ภาวะกดดันสารพัดอย่างก็ทำให้ยากนักที่จะได้เปรียบกลับเสียเปรียบทั้งในที่ลับและที่แจ้งไม่น้อย
ในสายตาของเจียงเสวี่ยหนิง เซียวซูเป็นคนประพฤติตนเหมาะสม วางแผนละเอียดรอบคอบเป็นแบบฉบับของสตรีสูงศักดิ์ที่ตระกูลใหญ่ภายในเมืองหลวงปลูกฝัง ย่อมเหมาะจะดำรงตำแหน่งฮองเฮามากกว่านางซึ่งมีนิสัยประดุจหญ้าปั่า
สมควรแล้วที่จะหยิ่งผยองและถือตัว
ต่อให้เป็นชาตินี้ เจียงเสวี่ยหนิงก็ไม่เคยประมาทศัตรูสักนิด
แต่นางคิดไม่ถึงว่าเซียวซูจะยอมตกต่ำด้วยตนเอง ถึงกับยอมพลีกายให้เสิ่นหลาง…
ความสับสนที่ไม่เคยมีพลันถั่งท้นในใจจนเจียงเสวี่ยหนิงคล้ายตกในม่านหมอก จากนั้นก็กลายเป็นความรู้สึกเหลวไหลอันไม่อาจบรรยายกระทั่งว่ายังทำให้นางเปล่งเสียงหัวเราะอย่างอดไม่ได้ “กาลเวลาและเรื่องราวต่าง ๆ ล้วนแปรผันนางเองก็มีวันที่ถูกบีบคั้นจนถึงขั้นนี้ด้วย…”
เซียวติ้งเฟยรู้สึกสันหลังเย็นวาบแปลก ๆ
เขาประชิดเข้าหาเจียงเสวี่ยหนิงอย่างระมัดระวัง มองสำรวจสีหน้าพลางเอ่ยว่า “เมื่อนางเป็นเช่นนี้ ไม่สมควรดีใจหรอกหรือปราศจากการรับตัวอย่างเป็นทางการ เข้าวังโดยอ้างว่าเข้าเฝั้าถวายพระพรไทเฮา แต่กลับค้างคืนที่ตำหนักเฉียนชิง แ