”
ครั้นเอ่ยปาก เซียวซูก็คุกเข่าโน้มกายเบื้องหน้าพูดด้วยน้ำเสียงแฝงความตื่นตระหนก “ท่านอา ไยต้องกล่าวหนักเช่นนี้ด้วย”
รอยยิ้มบนใบหน้าเซียวไทเฮาอันตรธานสิ้นทั้งยังเผยความอำมหิตหลายส่วน นางพูดลอดไรฟันว่า “พี่ชายเลอะเลือนของข้าเลี้ยงบุตรีออกมาได้ดีเสียจริง! ปกติข้ารู้เพียงว่าเจ้าฉลาดเฉลียว มุ่งหาผลประโยชน์และหลีกเลี่ยงภยันตราย เป็นผู้เดียวในเมืองหลวงที่คู่ควรจะครองตำแหน่งผู้ปกครองหกตำหนักแห่งนี้! และเจ้าก็ไม่ทำให้เสียชื่อ! ตัวอยู่ในบ้าน แต่กลับวางแผนชั้นยอดให้บิดาได้จริง ๆ !”เซียวซูตะลึงงันช้อนดวงตามอง
เซียวไทเฮายิ้มเยาะ “ตอนนี้ผู้คนวิพากษ์วิจารณ์เรื่องการอภิเษกสมรสเชื่อมสัมพันธไมตรีกันดุเดือด เดิมทีตระกูลเซียวก็เป็นหนามทิ่มแทงนัยน์ตาและตกเป็นเปั้าสายตาของผู้อื่นอยู่แล้ว! บิดาเจ้ามองสถานการณ์ไม่ออก แต่เจ้าไม่มีทางไม่รู้ ยิ่งอยู่ในสถานการณ์เช่นนี้ยิ่งไม่อาจผลีผลาม ทว่าดูสิเจ้ากลับออกความคิดอะไรให้บิดา ถึงกับใช้เรื่องทงโจวมาสาดโคลนใส่บุตรีเจียงปั๋อโหยว!”
เซียวซูคล้ายยังไม่เข้าใจวาจาของไทเฮา“เจียงเสวี่ยฮุ่ยเป็นศัตรูตัวฉกาจที่สุดของอาซูหากปราศจากนาง ตำแหน่งพระชายาหลินจืออ๋องต้องเป็นของข้าแน่ อาซูทำไม่ถูกต้องหรือเจ้าคะ”
“เลอะเลือนแล้ว!”
เซียวไทเฮาเห็นว่ามาถึงขั้นนี้นางยังฟังไม่เข้าใจอีก ก็ตบหน้าฉาดด้วยความหัวเสียถึงขีดสุด!
เพียะ!
เซียวซูถูกตบจนเซถลาล้มกระแทกพื้น
เซียวไทเฮาชี้หน้าตะคอกด้วยคว
