แม้แต่น้อยพวกนั้นจะนับเป็นอะไรได้
เจียงเสวี่ยหนิงไม่แยแส!นางรีบสาวเท้าไล่ตามจางเจอ เมื่อเข้าไปใกล้ก็ตะโกนใส่แผ่นหลังของเขาว่า “ใต้เท้าจาง!”
จางเจอรั้งฝีเท้าหมุนกายกลับมา
เจ้าหน้าที่ทางการสองนายที่ติดตามเขาก็หันหน้ามาด้วยความประหลาดใจ เมื่อเห็นเจียงเสวี่ยหนิงก็นิ่งอึ้งอย่างอดไม่ได้ ก่อนจะเคลื่อนสายตาลังเลไปที่จางเจอ
จางเจอนิ่งเงียบไม่เอ่ยวาจา
เจียงเสวี่ยหนิงไม่สนใจสายตาคนรอบข้างประหนึ่งปราศจากเจ้าหน้าที่สองนายนั้น นางยืนกายเหยียดตรงอยู่เบื้องหน้าพร้อมเอ่ยถามเขาโดยไม่ปกปิดความรู้สึกอีกต่อไป “ใต้เท้าจางได้รับของที่ข้ามอบให้ในคืนวันสิ้นปีแล้วหรือยังเจ้าคะ”
สายตาของเจ้าหน้าที่ทั้งสองนายตกตะลึงพรึงเพริด
