งหน้าด้านไร้ยางอาย หมายจับอีกฝั่ายนี่เอง! ก็ไม่น่าแปลกใจหรอกนะ ได้ยินว่าใต้เท้าจางผู้นี้มิใช่คนลามกผีทะเล ไหนเลยจะสนใจสตรีจิตใจโลเล เจ้าชู้หลายใจอย่างคนบางคนได้เล่า!”
ว่าพลางมองเซียวติ้งเฟยอย่างมีเลศนัย ความนัยและคำเหยียดหยามนั้นชัดเจนยิ่งนักเจียงเสวี่ยหนิงหงุดหงิดโดยไร้สาเหตุ
ถึงกับตบโหยวเย่ว์อย่างไม่ไว้ไมตรีต่อหน้าต่อตาธารกำนัล!
เพียะ!
เสียงดังฟังชัด
โถงน้ำชาชั้นล่างเงียบกริบในบัดดล ทุกคนตาโตอ้าปากค้าง มองเจียงเสวี่ยหนิงด้วยความตกตะลึงพรึงเพริดกันไม่มากก็น้อย
ส่วนเซียวติ้งเฟยได้ยินเสียงตบแล้วใบหน้าแข็งทื่อ นึกไม่ถึงว่าโฉมสะคราญที่ตนเห็นว่างดงามนุ่มนวลผู้นี้จะมีด้านน่าหวาดกลัวด้วย อดร่างสั่นสะท้านไม่ได้
โหยวเย่ว์ตะลึงงันกุมใบหน้าอยู่ครู่หนึ่งจากนั้นก็กรีดร้องลั่น “เจียงเสวี่ยหนิง นางหญิงแพศยา!”
เจียงเสวี่ยหนิงมองนางอย่างเย็นชา ไม่เปล่งวาจาสักคำ หมุนกายเดินออกจากโรงเตี๊ยมทันที
หากเมื่อครู่ไม่ได้พบจางเจอ ในโอกาสพิเศษที่จะได้มาเก็บเกี่ยวสิ่งที่ตนหว่านออกไปเช่นวันนี้เกรงว่านางคงรับมือโหยวเย่ว์ด้วยความอดทนได้ทว่าชั่วเสี้ยวเวลาที่จางเจอปรากฏตัวก็ทำเอาความคิดเตลิดเปิดเปิง
นางรู้ดีแก่ใจว่าหากออกไปตอนนี้คงมีข่าวลือเหลวไหลแพร่สะพัดไปทั่วเมืองหลวง
เพียงแต่…
ขนาดเรื่องลอบวางแผนบีบให้เซียวซูไปสมรสเชื่อมสัมพันธไมตรีนางยังลงมือทำ แล้วคำติฉินนินทาซึ่งไม่เป็นอันตรายถึงชีวิตและไม่อาจเปลี่ยนใจนางได้
