ยู่ในบ้านถือเป็นผู้วางอำนาจมากที่สุด ไหนเลยจะทนฟังคำพูดเหน็บแนมทิ่มแทงใจแบบนี้ได้
เพลิงโทสะพุ่งปราดจากก้นบึ้งของหัวใจเขาตบโต๊ะลุกพรวดหมายจะสั่งสอนบุตรีอกตัญู ชี้หน้าด่าทออย่างรุนแรง “เอาใหญ่แล้วนะ เอาใหญ่แล้ว! จวนของเราเลี้ยงดูและมอบทุกอย่างให้เจ้า! ยังมีหน้ามาพูดได้อย่างไรว่าเงินส่วนตัวเป็นของเจ้า นั่นไม่ใช่สิ่งที่จวนเรามอบให้หรือไร?!”
ปั๋อฮูหยินไม่เข้าใจเรื่องการค้า รู้เพียงว่าหากเกิดเรื่องที่นาเกลือราคาหุ้นต้องตกแน่นอน และยังรู้ด้วยว่าบุตรีทำการค้าขาดทุนเสียแล้ว แต่ต่อให้ตนจะกลัดกลุ้มเป็นล้นพ้น โหยวเย่ว์ก็ยังคงเป็นธิดาของนาง
ครั้นเห็นชิงหย่วนปั๋อระเบิดอารมณ์จะอาละวาด นางก็ยกแขนเสื้อเช็ดน้ำตาเดินเข้าไปรั้งนางร่ำไห้วิงวอน “ท่านปั๋อ เย่ว์เอ๋อร์กำลังจะเข้าร่วมการคัดเลือกพระชายาอ๋องแล้วนะเจ้าคะจะลงมือไม่ได้เด็ดขาด! ไม่ว่าอย่างไรนางก็เป็นบุตรีในไส้ของท่าน ตอนนี้ราคาหุ้นยังไม่ได้ตกถึงจุดต่ำสุดมิใช่หรือ พวกเรามากล่อมให้นางรีบปล่อยหุ้นโดยเร็วก็พอแล้วเจ้าค่ะ”
นางพูดพลางผินหน้ากลับไปแนะนำโหยวเย่ว์“อย่าก่อเรื่องอะไรช่วงหน้าสิ่วหน้าขวานเช่นนี้เลย หากให้คนทั้งเมืองหลวงหัวเราะเยาะ แล้วจวนปั๋อของเราจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน ในเมื่อเจ้าชอบหลินจืออ๋อง เช่นนั้นจงทำให้พระองค์ทรงทราบเรื่องของเจ้าเพียงว่าเจ้าชอบเขาก็พอ ลูกเอ๋ย ถอยสักก้าวแล้วปล่อยให้เรื่องจบลงเท่านี้เถิดถ้าขายตอนนี้อย่างน้อยยังได้กลับคืนม
