งค์พลันทรงพิโรธ รีบมีรับสั่งให้เรียกตัวครอบครัวตระกูลเซียวเข้าวังมารับฟังคำตำหนิ
เซียวหย่วนอายุมากแล้วสังขารจึงย่ำแย่อยู่บ้าง กว่าจะช่วยให้ฟืนขึ้นมาหลังจากหมดสตินั้นไม่ง่ายเลย ทว่าร่างกายก็อ่อนระทวยจนขนาดจะลุกขึ้นยืนยังลำบาก แต่ฮ่องเต้ก็มีพระประสงค์เรียกตัวเข้าเฝั้า ด้วยความจนใจจึงทำได้เพียงสั่งให้คนหามตนเข้าวัง จะได้แสดงความน่าเวทนาสงสารต่อหน้าพระพักตร์ฮ่องเต้ คิดว่าที่ผ่านมาตนได้รับความโปรดปราน อีกทั้งตระกูลเซียวยังเป็นตระกูลฝังมารดาของไทเฮา ฉะนั้นคงไม่ได้ต้องการทำอะไรตระกูลเซียวจริงจังหรอก อย่างมากก็พอเป็นพิธี
แต่ผู้ใดจะนึกว่าเสิ่นหลางกลับไม่คิดไว้หน้า!
ตำหนิด้วยเสียงดุดันน่าเกรงขามภายในพระตำหนักใหญ่ ถามพวกเขาว่าจะยอมรับเซียวติ้งเฟยหรือไม่ หากไม่ยอมรับ เช่นนั้นก็ไม่จำเป็นต้องให้ตระกูลเซียวยอมรับ จะยกตำแหน่งติ้งกั๋วกงของเซียวหย่วนให้เซียวติ้งเฟยไปเสียส่วนตระกูลเซียวก็ให้ย้ายออกจากเมืองหลวงและแบ่งตระกูลเป็นสองสาย จะได้ไม่ต้องมีเรื่องกันทั้งวันจนเป็นที่อับอายขายหน้าอีก
ตระกูลเซียวทั้งเบื้องบนจดเบื้องล่างพลันตื่นตระหนก
ท่าทีของฮ่องเต้อยู่เหนือความคาดหมายยิ่งนัก ทุกคนต่างไม่ได้สติ ตกใจแข้งขาอ่อนยวบ
เมื่อเป็นเช่นนี้ยังจะกล้าคุยเรื่องเอาผิดเซียวติ้งเฟยอีกหรือส่วนเซียวซูกลับไม่คิดว่าตนไร้เหตุผล กราบทูลว่าเซียวติ้งเฟยเอ่ยวาจาไร้มารยาทล่วงเกินนาง
แต่ครั้นถามว่าด่าเช่นไร นางกลับพูดไม่ออก
