แตกกลับหาตัวเจ้าไม่พบ ขณะนั้นท่านกั๋วกงเองก็เป็นห่วงเจ้ามาก ทว่าพบเพียงเสื้อผ้าอาภรณ์และหยกประจำตัวท่ามกลางศพกองเป็นภูเขาเลากาหน้าประตูวัง ที่แท้พวกมันไม่ได้สังหารเจ้าหรอกหรือ”
เซียวติ้งเฟยตอบ “และนี่ก็คือโทษของกระหม่อมพ่ะย่ะค่ะ!”เขาโขกศีรษะกับพื้นหนึ่งครา “ครั้นกระหม่อมกัดฟันไม่ยอมเปล่งเสียง ผิงหนานอ๋องก็เดือดดาลเป็นล้นพ้นหมายจะปลิดชีพ ทว่าว่านซิวจื่อผู้เป็นหัวหน้าโจรถ่อยนิกายสวรรค์กลับบอกว่าหากเก็บชีวิตกระหม่อมไว้จะมีประโยชน์มหาศาล ตอนนั้นกระหม่อมต้องการปลิดชีวิตตนเอง แต่ว่านซิวจื่อรู้ตัวเร็วยิ่งนัก ครั้นขัดขวางกระหม่อมสำเร็จก็จับมัดพาเดินทางออกจากเมืองหลวง หลบหนีไปถึงเจียงหนานแล้วกักขังไว้กระหม่อมร้องขอความตายแต่ไม่ประสบผลอยากรู้นักว่าพวกมันมีแผนการใดกันแน่ เมื่ออดทนผ่านไปได้ช่วงหนึ่งจึงแสร้งยอมจำนน ผ่านไปหลายปีจนได้รับความไว้วางใจแล้วค่อยบังเอิญได้ยินว่าสาเหตุที่เจ้าโจรเฒ่าว่านซิวจื่อเก็บชีวิตของกระหม่อมไว้เป็นเพราะต้องการซื้อใจ เพื่อให้ภายหน้าหาโอกาสสั่งการให้กระหม่อมกลับเมืองหลวงและคืนสถานะเดิม จากนั้นจะได้เป็นหุ่นเชิดของพวกมันทำหน้าที่ควบคุมกำลังทหารของค่ายทงโจวกับเฟิงไถได้อย่างถูกต้องและเปิดเผยนอกจากนี้การตายของกระหม่อมย่อมสร้างความร้าวฉานระหว่างตระกูลเยี่ยนกับเซียว เยี่ยนฮูหยินเป็นมารดาบังเกิดเกล้าของกระหม่อม ส่วนเยี่ยนมู่ก็เป็นน้าชาย หากแพร่งพรายเรื่องที่กระหม่อมยังมีชีวิ
