ะโดยปราศจากเสียง ตอบกลับเรียบ ๆว่า “ทราบแล้ว”
*****
กลางราตรีอันเงียบสงัด ทั้งเมืองหลวงค่อย ๆล่วงสู่ห้วงนิทรารมณ์
อย่างไรก็ตาม มีคนจำนวนไม่น้อยต้องตกใจตื่นจากฝันร้ายเพราะการ กลับมาของเซี่ยเวย
ข่าวแพร่มาถึงวังหลวงอย่างรวดเร็ว
เซียวไทเฮาสูงวัยขึ้นเรื่อย ๆ ประสาทสัมผัสจึงเริ่มเชื่องช้า นางกำลังสนทนากับเซียวซูซึ่งนั่งคุกเข่าคัดพระคัมภีร์อยู่ด้านข้างเรื่องการเดินทางไปอภิเษกสมรสเชื่อมสัมพันธไมตรีขององค์หญิงใหญ่ “จื่ออีจะไปรู้จักแยกแยะหนักเบาได้อย่างไร ดูจากท่าทีเห็นชัดว่าต้องการหมางใจกับข้า ต่อให้ไม่ปริปากพูดอะไร ทว่าแม้แต่กับพี่ชายที่สนิทสนมด้วยก็ยังไม่แยแส เพียงแต่เรื่องชาติบ้านเมืองใหญ่หลวงนัก แล้วจะให้เด็กสาวเช่นนางมาทำตัวแง่งอนได้หรือ”
ตระกูลเยี่ยนล้ม กองทัพระส่ำระสาย
ชนเผ่าอนารยชนซยงหนู[1]ที่กินดื่มเลือดเนื้อสด ๆ ย่อมจ้องจะฉวยโอกาสเป็นธรรมดา
อย่างไรก็ตาม ทั่วแคว้นต้าเฉียนอันกว้างใหญ่ไพศาลแห่งนี้ นอกจากตระกูลเยี่ยนแล้วจะถึงกับตามหาผู้มีความสามารถด้านการรบทัพจับศึกแทนเยี่ยนมู่ไม่ได้เชียวหรือ แค่ต้องใช้เวลาสักระยะก็เท่านั้น
การรับปากอภิเษกสมรสเชื่อมสัมพันธไมตรีกับพวกมันไปก่อนเป็นแผนรับมือชั่วคราว
ครั้นเติมตำแหน่งที่ว่างอยู่ของตระกูลเยี่ยนด้วยเหล่าแม่ทัพนายกองคนใหม่เรียบร้อย ย่อมขับไล่พวกซยงหนูออกไปอยู่นอกด่านเยี่ยนเหมิน[2]ได้อีกครา ให้อนารยชนพวกนี้ยอมก้มหัวสวามิภักดิ์ต่อต้าเฉียนอีกคำร
