เมิ่งหยางเลย ขอเพียงเป็นผู้ที่มีความรู้อยู่บ้างย่อมทราบว่าเคราะห์ใหญ่กำลังจะมาเยือน
เสียงระเบิดเป็นเพียงจุดเริ่มต้น
ไม่นานนักก็เหมือนบานประตูน่าสะพรึงกลัวเปิดออก เสียงระเบิดตูมกระแทกหูครั้งแล้วครั้งเล่า เสียงแผดร้องยิ่งดังต่อเนื่อง
ภูเขาที่อารามซั่งชิงตั้งอยู่ไม่สูงนัก พื้นดินและชั้นหินจึงไม่แข็งแรงพอ
เมื่อดินปืนที่ฝังอยู่หลายแห่งระเบิด หินบนเขาก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง พลันถล่มไล่จากเบื้องล่างจดเบื้องบน ฝังคนจมดินไปครึ่งหนึ่งส่วนอีกครึ่งถูกฝังใต้ก้อนหิน
ต่อสู้จนเลือดเนื้อสาดกระจาย ระเบิดจนศพนอนเกลื่อนพื้น!
จางเจอคาดไว้แล้วว่านิกายสวรรค์คงจะดักซุ่มอยู่ แต่นึกไม่ถึงเลยว่าอีกฝั่ายจะใช้ดินปืน ชั่วพริบตาที่ไหล่เขาถล่ม สิ่งที่เขาทำได้ทันท่วงทีก็มีแค่กระชากตัวเจียงเสวี่ยหนิงมุ่งหน้าไปหลบบริเวณที่สาวกนิกายสวรรค์รวมตัวกันอยู่!
เจ้าหน้าที่หลายนายจากศาลาว่าการทางด้านหลังแทบดับคาที่
ฝั่ายพ่อลูกตระกูลเซียวยิ่งคาดไม่ถึงว่าจะเกิดเหตุแทรกซ้อน ก่อนหน้านี้พวกเขาบุกขึ้นหน้าระห่ำเกินไปจนถอยไม่ทัน ตำแหน่งของทั้งสองคนอยู่ในอาณาบริเวณที่ฝังดินปืนพอดี จึงถูกแรงระเบิดกระชากร่างลงไปพร้อมภูเขา
เซียวเยี่ยร้องโหยหวนด้วยความหวาดกลัว!
ศิลาก้อนหนึ่งกลิ้งหล่นจากข้างบนตกใส่ขา
เซียวหย่วนโชคดีกว่าอยู่บ้าง เพียงผิวหนังถลอกเล็กน้อย แต่ก็ตกใจจนขวัญหนีดีฝั่อ ครั้นเห็นว่าลูกชายสุดที่รักถูกหินทับขาก็ร้องเรียก“เยี่ยเอ๋อร์”
