ายของเซียวหย่วนบังเกิดความละโมบต้องการสร้างผลงาน ยิ่งนึกถึงพฤติกรรมแปลกประหลาดทั้งก่อนและหลังของนิกายสวรรค์อีกคราก็ยิ่งกระวนกระวายไม่เป็นสุข
ครั้นเห็นว่าคนของตระกูลเซียวบุกเข้ามาเรื่อย ๆ จนแม้แต่พวกเขาเองยังถูกกระหนาบต้อนไปยังภูเขาด้านหลัง จางเจอก็ขมวดคิ้ว
ไม่อาจถอยลึกไปกว่านี้ได้อีกแล้ว
จางเจอกล่าวเสียงเฉียบขาด “อีกฝั่ายกำลังล่อศัตรูเข้าไป ระวังการดักซุ่ม!”
เจ้าหน้าที่จากศาลาว่าการทงโจวต่างมีสีหน้ามึนงงพ่อลูกตระกูลเซียวมองอย่างดูแคลน
อย่างไรก็ตาม ขณะที่แต่ละคนกำลังจะอ้าปากโดยไม่ทันได้เอ่ยแสดงความสงสัยหรือเปล่งเสียงหัวเราะเย้ยหยัน พลันเกิดเสียงระเบิดตูมอันน่าสะพรึงจากไหล่เขา พื้นดินใต้ฝั่าเท้าของใครต่อใครสั่นสะเทือน ไม่อาจหลบหนีได้อีก!
หินผาอันแข็งแกร่งปลิวว่อนตกกระแทกใส่ทุกคน
ดินสาดกระจายไปทั่วทุกสารทิศ
บางครั้งยังมีเศษหินขนาดเล็กกระเด็นมาเจาะกะโหลก!แม้แต่กลุ่มผู้ฝึกยุทธ์ของเมิ่งหยางยังยืนได้ไม่มั่นคง พลันส่งเสียงร้องด้วยความตกใจว่า “ดินปืน!”
ของชิ้นนี้ได้มาโดยมิได้ตั้งใจขณะนักพรตกลั่นโอสถ ผ่านมาหลายสิบปีก็ถูกนำมาใช้งานในสนามรบโดยสร้างเป็นปืนใหญ่ มีผลลัพธ์น่าอัศจรรย์สังหารผู้คนได้นับร้อยและส่งเสียงดังกัมปนาทขณะใช้งาน ทรงพลานุภาพยิ่งนัก
ทว่าการพัฒนาของชิ้นนี้ไม่ใช่เรื่องง่ายดายมิหนำซ้ำยังถือเป็นเรื่องใหญ่ ที่ผ่านมาจึงมีแค่ราชสำนักที่ใช้งานได้
แล้วนิกายสวรรค์มีได้อย่างไร?!อย่าว่าแต่
