ดังลั่นพร้อมปรี่เข้าไปจะช่วยลูก ทว่ากำลังของมนุษย์ผู้หนึ่งมีจำกัด ไหนเลยจะผลักหินใหญ่ออกได้
แม้เขาคิดจะตะโกนเรียกให้คนอื่นมาช่วย แต่ผู้อื่นก็ยังเอาตัวไม่รอดเลย
“ฮ่า ๆ ๆ ๆ แผนการของเซียนเซิงเรียกว่า‘เชิญท่านมาติดกับ’ หรือเรียกอีกอย่างคือ ‘ปิดประตูตีสุนัข’ อย่างไรล่ะ!”
บทที่ 131 ยอมสละตน (3)สาวกนิกายสวรรค์ส่วนใหญ่ถอนกำลังล่าถอยมาถึงภายในหุบเขาด้านหลังซึ่งเป็นสถานที่ปลอดภัยแล้ว พอเห็นภาพนรกบนดินที่เกิดจากการถล่มของหินผาบนไหล่เขา เฝิงหมิงอวี่ก็หัวเราะร่าเสียงดัง รู้สึกกระหยิ่มใจอย่างหาได้ยากยิ่ง
“รอให้พวกเจ้าเข้ามารนหาที่ตายตั้งนานแล้ว!”
นิกายสวรรค์รู้แต่แรกแล้วว่าราชสำนักจะส่งทหารมาล้อมปราบ จึงเตรียมการและวางกับดักไว้ล่วงหน้าเพื่อสั่งสอนพวกมันให้หลาบจำอย่างหนัก! แม้จะมีสาวกนิกายโดนลูกหลงจนจบชีวิตไปจำนวนหนึ่ง แต่เมื่อแลกกับการที่ทหารของราชสำนักถูกกำจัดเกือบหมด ก็ไม่รู้ว่าคุ้มค่าเพียงใดแล้วจริง ๆ !
ฝั่ายกองหนุนของราชสำนัก ผู้รอดชีวิตเหลือเพียงทหารที่แตกพ่ายกระจัดกระจายไร้ผู้นำ
ฝั่ายนิกายสวรรค์ย้อนกลับไปเข่นฆ่า เกิดโศกนาฏกรรมอันน่าเวทนาทันที สถานการณ์พลิกกลับในบัดดล!
จางเจอลากเจียงเสวี่ยหนิงไปซ่อนตัวในพื้นที่ปลอดภัยของนิกายสวรรค์ ถึงจะรอดพ้นจากพลังระเบิดภูเขาของดินปืนทันท่วงที แต่ก็เท่ากับว่าพาตนเองเข้าสู่สถานการณ์อันตรายอื่นด้วยฝั่ายนิกายสวรรค์กำลังกลัดกลุ้มอยู่พอดีว่าจะฆ่าเขาไม่สำเร็จ