ใช่หมาปั่าดุร้าย
ก็แค่นิกายสวรรค์ จะทำให้พวกเขายอมสวามิภักดิ์ได้จริงหรือ
คนกลุ่มนี้เกรงกลัวเมิ่งหยางเพียงผู้เดียว แม้ตลอดเส้นทางจะไม่ได้เอื้อนเอ่ย แต่ไม่ว่าจะทำสิ่งใดก็ต้องคอยดูสีหน้าของเมิ่งหยางตลอด เมื่อครู่ตอนสถานะของจางเจอถูกเปิดโปงและนิกายสวรรค์โจมตีกะทันหันจนเมิ่งหยางต้องลงมือพวกเขามัวแต่ตะลึงงันไม่ทันรู้สึกตัว แต่ยามนี้เมื่อเมิ่งหยางเอ่ยปากแล้ว ผู้ใดยังจะกล้ายืนทื่ออยู่อีก
หลายปีมานี้ต่อให้นิกายสวรรค์ขยับขยายและทวีความแข็งแกร่งสักเพียงใด แต่ก็ทำได้แค่รับผู้ศรัทธาเป็นชาวบ้านทั่วไป ต่อให้มีชายฉกรรจ์รูปร่างกำยำเปียมพละกำลังจำนวนหนึ่ง ทว่าคนเหล่านั้นก็เป็นแค่กำลังพลชั้นผู้น้อยธรรมดา อีกทั้งเวลานี้ก็ไม่ใช่ช่วงกลียุค อย่างมากก็แค่รวมตัวกันก่อเรื่องตะลุมบอน น้อยนักจะเอาชีวิตคน
ทว่าคนที่ออกมาจากคุกเหล่านี้ต่างกัน
แทบทั้งหมดล้วนเคยปลิดชีวิตคนมาแล้ว ยามอำมหิตขึ้นมาอย่าว่าแต่ชีวิตของผู้อื่นเลย กระทั่งชีวิตตนเองยังไม่แยแส แม้เสียเปรียบด้านจำนวนแต่ยามพวกเขาถือกระบี่จับดาบบุกตะลุยต่อสู้กลับมีข้อได้เปรียบด้านท่วงทีที่ดุดันยิ่งกว่า
ถึงอารามจะสร้างอิงภูเขา แต่กระนั้นตัววิหารกลับมีพื้นที่ขนาดเล็ก พอเกิดการต่อสู้เข่นฆ่า ต่อให้นิกายสวรรค์มีจำนวนคนอีกเยอะเพียงใดอย่างมากก็ทำได้แค่ร้อนใจอยู่นอกประตู เบียดเข้ามาไม่ได้เลย
ด้วยเหตุนี้สถานการณ์ด้านในจึงแทบจลาจลทันที
ท่ามกลางคมอาวุธที่กวัดแกว่ง ประกาย
