แสงสีขาวตัดสลับโลหิตสีแดงฉาน เงาคนสับสนวุ่นวายแม้แต่ฝั่ายของเฝิงหมิงอวี่และอู๋เฟิงเองก็เกือบโดนลูกหลงไปด้วย จางเจอได้รับการคุ้มกันจากเหล่านักโทษประหารที่หลบหนีมาจากคุกนอกจากนั้นเขายังเคยประสบเหตุการณ์ใหญ่อย่างการเห็นศีรษะโจวอิ๋นจือแขวนอยู่ที่ประตูวังรวมทั้งการก่อกบฏของเซี่ยเวยกับเยี่ยนหลิน ทำให้สงบเยือกเย็นอย่างหาได้ยากยิ่งท่ามกลางเหตุการณ์อลหม่านขณะผู้อื่นกำลังฆ่าแกง จู่ ๆ จางเจอก็นึกอะไรได้ ขมวดคิ้วมองที่นั่งด้านขวาของประธาน
ไหนเลยจะยังหลงเหลือเงาร่างของเซียวติ้งเฟยอีก
เซียวติ้งเฟยลอบเตรียมตัวตั้งแต่ตอนเปิดโปงจางเจอแล้ว เมื่อเห็นว่าทั้งสองฝั่ายเริ่มต่อสู้กันก็รู้ทันทีว่าเป็นโอกาสอันดีสำหรับหลบหนี ฉวยโอกาสลอบปะปนไปกับฝูงชนช่วงที่ทุกคนไม่ได้สนใจตน ปากส่งเสียงอู้อี้ ลำตัวแนบผนังแอบคลำทางหนีออกไปทางประตูด้านข้าง
นับแต่จางเจอเอ่ยว่าตู้จวินซานเหรินซ่อนตัวบนเขาเมื่อตอนอยู่นอกศาลเจ้าร้าง เซียวติ้งเฟยก็รู้แล้วว่าคนผู้นี้ไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องอะไรกับตู้จวินมากนัก
เพราะอย่างไรเสียเขาก็รู้ดีเหลือเกินว่าตู้จวินคือผู้ใด
เพียงแต่เมื่อช้อนดวงตาขึ้นมาพบว่ายังมีเสียวเปั่าอยู่ด้านข้างจึงนึกได้ว่าตนเคยเห็นอีกฝั่ายอยู่ข้างกายตู้จวินหลายครั้ง ดวงใจพลันเต้นรัว เขาคิดว่าขนาดเจ้าลูกเต่าเสียวเปั่ายังไม่พูด แล้วตนจะปากมากไปเพื่ออันใด
หากคนแซ่เซี่ยวางแผนอะไรเอาไว้แล้วตนทำลายโดยไม่ได้เจตนา จะไม่เป็นการก่อเภท
