เกรงว่าท่านจะกังวล ข้าจึงคิดว่าหากท่านไว้ใจหวงเฉียนก็ควรแยกกันเข้าเมือง ให้หวงเฉียนพาน้องสาวท่านเข้าไป ส่วนตาเฒ่าอย่างข้าจะเข้าเมืองพร้อมท่านเอง ไม่ทราบว่ามีสิ่งใดไม่เหมาะสมหรือไม่”
มีสิ่งใดไม่เหมาะสมน่ะรึ
ย่อมไม่เหมาะสมอยู่แล้ว!
เพียงแต่พอเจียงเสวี่ยหนิงชายตามองโดยรอบก็พบว่าสาวกนิกายสวรรค์อยู่รายล้อมพวกตน คนกลุ่มนี้มีจำนวนมากขุมกำลังกล้าแกร่ง ส่วนหวงเฉียนก็ยิ่งยืนแตะดาบอยู่ใกล้ ๆดวงตาทั้งสองข้างเหลือบมองมาเป็นระยะ
ท่าทางเช่นนี้ต่อให้ไม่เหมาะสมก็มีแต่ต้องเหมาะสมอย่างยิ่งน้ำเสียงนางแฝงความประชดประชัน “นิกายอันสูงส่งของท่านช่างคิดอ่านรอบคอบเสียจริง”
ในสายตาผู้อื่นนางคือน้องสาวของจางเจอ จะเอาแต่ใจอยู่บ้างก็ไม่เป็นไร
ส่วนจางเจอจ้องมองเฝิงหมิงอวี่ครู่หนึ่ง ก่อนกล่าวเรียบ ๆ “ทำตามที่ท่านว่าแล้วกัน รบกวนแล้ว”
คนส่วนใหญ่เก็บข้าวของกันเรียบร้อย
ม้าก็จูงแล้ว ไฟก็ดับแล้ว
สาวกนิกายสวรรค์และเหล่านักโทษแหกคุกจับกลุ่มกันโดยแยกเป็นกลุ่มย่อยแล้วค่อยออกเดินทาง
ในบรรดาผู้ที่ยินดีปรีดามากที่สุดย่อมมีเซียวติ้งเฟยรวมอยู่ด้วย
ครั้นได้รับจดหมายอนุญาตให้เข้าเมืองก็พลิกตัวขึ้นหลังม้าโดยไม่พูดพร่ำทำเพลง หวดแส้ม้าควบห้อตะบึงเข้าเมืองโดยไม่สนใจผู้ใด มีเพียงเสียงหัวเราะสาแก่ใจดังแว่วมาจากที่ไกล ๆท่ามกลางความมืดมิด “ข้าขอล่วงหน้าไปสนุกในเมืองก่อนแล้วกัน อาจยังพอทันได้เที่ยวนางโลมอยู่ ส่วนพวกเจ้าค่อย ๆ ตามมาก็ได้
