อ
นิ้วที่โผล่พ้นออกมาเรียวยาวยิ่ง แต่ถึงกระนั้นกลับขาวซีดระคนเขียวอยู่บ้าง แผลขนาดเล็กบนนิ้วนางข้างขวาผ่านการรักษาเรียบร้อยจนแห้งตกสะเก็ด ยามวางบนหัวเข่าจึงไม่ได้เจ็บปวดอะไรนักครั้นได้ยินชื่อนี้เซี่ยเวยก็หยักโค้งริมฝีปาก“บังเอิญจริง ๆ”
บทที่ 124 วางแผน (2)รอยยิ้มแฝงความอำมหิตเล็กน้อย
เจี้ยนซูขบคิดถึงความหมายของคำว่า‘บังเอิญ’ ก่อนจะเอ่ยขึ้น “ทางติ้งกั๋วกงจะเป็นผู้นำทัพอยู่เบื้องหน้าและมุ่งไปทงโจวเช่นกัน ส่วนเรื่องที่ท่านสั่งการให้ทำเมื่อหลายชั่วยามก่อน ข้าส่งคนไปจัดการแล้ว ข่าวของฝั่าย ติ้งกั๋วกงส่งถึงทางนั้นเรียบร้อยแล้วขอรับ”
หากเซียวติ้งเฟยอยู่ที่นี่และได้ยินคำพูดนี้เกรงว่าคงได้เต้นผาง!
อยู่ดีไม่ว่าดีติ้งกั๋วกงสารเลวแห่งตระกูลเซียวเข้ามามีส่วนร่วมได้อย่างไรเรื่องนี้ต้องเท้าความตั้งแต่วันปรึกษาข้อราชกิจวันนั้น
เดิมทีเซี่ยเวยเป็นคนเสนอแผนการใช้กงอี๋เฉิงเป็นเหยื่อล่อให้นิกายสวรรค์เข้ามาติดกับ หากไม่เกิดเหตุไม่คาดฝันบางประการเสียก่อนเซี่ยเวยก็สมควรได้จัดการเรื่องนี้เอง คิดไม่ถึงว่าติ้งกั๋วกงเซียวหย่วนกลับเสนอหน้าพูดว่าเซี่ยเวยเป็นขุนนางฝั่ายบุ๋นไร้ความสามารถด้านการนำทัพออกรบ ไม่สู้ส่งตนไปยังจะเหมาะสมกว่า
ฮ่องเต้ใคร่ครวญแล้วเห็นชอบ
พระองค์โบกพระหัตถ์สั่งให้เซียวหย่วนกับเซี่ยเวยร่วมกันสะสางเรื่องนี้ โดยให้แบ่งกองทหารเป็นสองสายไปตามจับโจรร้ายกันคนละทาง จะได้นำตัวพวกนั้นกลับมาดำเนินคดีใน