่กับหวงเฉียนกำลังคุยกันเรื่องจะส่งหน่วยสอดแนมเพื่อไปสืบข่าวที่ทงโจว เมื่อหันหน้าเห็นเขาขี่ม้าเข้ามาหาด้วยสีหน้าไม่พอใจก็อดตะลึงงันไม่ได้
เซียวติ้งเฟยกล่าวอย่างอารมณ์เสีย “เดินทางแบบคนขาหักอย่างนี้เมื่อไหร่จะถึงทงโจว”
หวงเฉียนย่นหัวคิ้ว
ส่วนเฝิงหมิงอวี่รู้ดีว่าตนไม่อาจล่วงเกินพ่อเจ้าประคุณทูนหัวผู้นี้ เขาถอนหายใจกล่าว “พวกเรากำลังจะส่งคนไปสืบข่าวคราวของสาขาอยู่คุณชายร้อนใจเช่นนี้มีธุระด่วนใช่หรือไม่”
เซียวติ้งเฟยแค่นเสียงขึ้นจมูก “ถามไร้สาระ!”
หวงเฉียนหัวเราะแห้ง ลองเลียบ ๆ เคียง ๆ“หากท่านมีธุระอันใดไม่สู้ลองพูดออกมาเล่า จะได้ให้หน่วยสอดแนมที่เดินทางไปล่วงหน้าช่วยจัดการให้ท่านก่อน”
เซียวติ้งเฟยมองเขาพร้อมแค่นหัวเราะ “ข้าจะรีบเข้าเมืองไปเที่ยวหอนางโลม! เจ้ากล้าให้ผู้อื่นไปลองแทนข้าหามารดามันหรือ”
เฝิงหมิงอวี่และหวงเฉียน “…”
พับผ่าสิ มันใช่เวลาที่ไหนกัน ไยสวรรค์ยังไม่ส่งอสุนีบาตลงมาฟาดเจ้าเด็กเวรคนนี้ให้ตาย ๆไปเสียที!
——————–1. ชื่อของเซี่ยเวย ‘เซี่ย’ มาจากคำว่า‘ขอบคุณ’ ส่วน ‘เวย’ มาจากคำว่า‘ภยันตราย’2. ดีดพิณให้วัวฟัง เป็นสำนวน หมายถึงการพูดหรืออธิบายแก่ผู้ที่รู้น้อยถือเป็นเรื่องเปล่าประโยชน์
