ู๊ทั่วทั้งราชสำนักต่างจับตามองสมณะผู้นี้อยู่
ครั้นล่วงเข้าเหมันต์ ผืนนภาก็สว่างช้ากว่าเดิม
ทว่าแต่ไหนแต่ไรมาเซี่ยเวยเป็นคนหลับไม่ค่อยลึก ทั้งยังชินกับการตื่นเช้า ตอนลืมตาตื่นและสวมเสื้อคลุมลุกจากเตียงนั้นภายนอกยังคงมืดมิด เมื่อคืนเขาออกไปข้างนอกยามหิมะตกจนกระทบความหนาวเย็นเล็กน้อย ทำให้ขณะนี้มีอาการไออยู่บ้าง
เจี้ยนซูซึ่งอยู่นอกห้องได้ยินเสียงเขาลุกจากที่นอนก็สั่งให้คนเข้าไปปรนนิบัติ
ครั้นได้ยินเขาไอจึงเอ่ยคำ “ยาที่ท่านหมอหลิวจัดให้ท่านก่อนหน้านี้ดียิ่งนัก ข้าจะสั่งคนไปต้มให้ท่านดื่มแล้วกันขอรับ”
เซี่ยเวยย่นหัวคิ้วหน่อย ๆ ตอบกลับไปว่า“ไม่ต้อง”
เขาล้างหน้าบ้วนปากเพียงผ่าน ๆ จากนั้นเดินไปถึงหน้าโต๊ะทำงานแล้วพลิกของที่กองอยู่ด้านบน หากมิใช่เอกสารของทางราชสำนักก็เป็นรายงานลับที่เกี่ยวข้องกับนิกายสวรรค์ แค่กวาดตามองก็รู้แล้วว่าล้วนชวนขยาด
บทที่ 117 รู้ข่าว (2)เดิมทีเจี้ยนซูเตรียมจะรายงานเรื่องทั้งหมดที่เกี่ยวข้องกับนิกายสวรรค์ แต่เมื่อเงยศีรษะเห็นเซี่ยเวยนั่งนิ่งหน้าโต๊ะทำงานอยู่นานก็อดสงสัยไม่ได้ จึงกล่าวถาม “พวกที่มาปล้นคุกเพิ่งจะจากไปและทิ้งสัญลักษณ์ไว้ที่ประตูเมือง ดูท่าคงมุ่งหน้าไปยังหมู่บ้านเยี่ยน ส่วนทางด้านเจ้านิกายก็ออกคำสั่งด้วยตนเอง ให้คนอีกกลุ่มหนึ่งไปรับตัวพวกเขาตรงจุดพักชั่วคราว ทว่าใครจะไปนั้นยังไม่ทราบ ข้าน้อยเกรงจะแหวกหญ้าให้งูตื่นจึงยังไม่ได้ถามไถ่อะไรมากนัก ให้ไปถามหร
