่ 109 มาดมั่นว่าตนเปิดเผยจริงใจ (2)เจียงเสวี่ยหนิง “ยังมีเรื่องอะไรอีกหรือ”
โจวอิ๋นจือเก็บงำความรู้สึก แม้อยากถามว่ามีสิ่งใดซ่อนอยู่เบื้องหลังหรือไม่ แต่เมื่อนึกได้ว่าวันนั้นจู่ ๆ นางก็เปิดโปงความคิดแอบแฝงที่เขาต้องการแทรกซึมเข้าจวนหย่งอี้โหว เขาก็นึกหวาดระแวงดรุณีตรงหน้าอยู่หลายส่วน อีกทั้งกลัวว่านางจะไม่พอใจจึงตอบกลับว่า “ไม่มีอะไรขอรับ แค่แปลกใจอยู่บ้างเท่านั้นเอง เช่นนั้นข้าน้อยขอตัวกลับก่อน คุณหนูรองจะสั่งให้คนไปหาข้าอีกก็ได้ หากข้าไม่อยู่ที่ว่าการก็ไปหาเว่ยซีได้เช่นกัน”
เจียงเสวี่ยหนิงนึกถึงหนุ่มน้อยหน้าแดงซึ่งนางพบที่บ้านของโจวอิ๋นจือ ถือเป็นตัวเลือกอันไม่เลวเลยทีเดียว นางจึงผงกศีรษะ “เข้าใจแล้ว”
โจวอิ๋นจือถึงกล่าวอำลา
เมื่อเขาจากไป เจียงเสวี่ยหนิงก็นั่งนิ่งอยู่นานทันใดนั้นพลันกุมศีรษะแล้วโขกโต๊ะโปั๊กหนึ่ง“เป็นเขาจริงด้วย ซวยแน่ทีนี้!”
ตั้งห้าหมื่นตำลึงเชียวนะ!
กว่าจะรวบรวมจนครบนางต้องเอาของที่เยี่ยนหลินให้นางไปแลกตั้งมาก ทั้งยังต้องรวมเงินส่วนตัวเพิ่มเข้าไป หุ้นนาเกลือตระกูลเหรินที่กำลังราคาขึ้นก็จำใจต้องขาย
นางต้องมาถูกพวกนิกายสวรรค์ข่มขู่โดยไม่ได้อะไรตอบแทน แม้จะถือว่าใช้เงินไปตามความเหมาะสมแล้ว แต่ก็ยังไม่พอใจอยู่ดี
ไหนจะเรื่องที่นางห่วงว่าจะเกิดความขัดแย้งในหมู่คนร้ายกันเองอีก จึงมิอาจไม่เตรียมการไว้ก่อนถึงสามขั้นตอน
ขั้นแรก ฝังของนางมอบเงินให้อย่างว่าง่ายหากได้จดหมายม
